• Switch to English
  • You are in Greek version

Thursday 15.10.2009, ¶ Ζωντας στο Web, 6 Σχόλια

# Εγγραφείτε στα RSS feeds 

Ο αργός θάνατος των εφημερίδων

Κάποτε, όχι πολύ πριν, η εφημερίδα ήταν ένα μέσο με ισχύ. Όχι πια. Σήμερα οι εφημερίδες πεθαίνουν. Λογικό. Γιατί;
Η εφημερίδα ήταν συνυφασμένη με την είδηση, το νέο. Συμπληρωματικά έφερε την άποψη, τη θέση. Οι περισσότερες εφημερίδες βέβαια έντεχνα παρουσίαζαν και συνεχίζουν να παρουσιάζουν κάποια από τα νέα τους υπό την οπτική γωνία που τις εξυπηρετεί. No big news.

Ο πρώτος λόγος της ύπαρξης των εφημερίδων, η είδηση δηλαδή, έχει υπερκαλυφθεί από το Internet φυσικά. Και με τη λέξη Internet δεν εννοώ μόνο τον browser, αλλά και τη διασπορά της είδησης μέσω IM, mobile εφαρμογών κλπ.

Παράλληλα, η άποψη, το δεύτερο χαρακτηριστικό των εφημερίδων, είναι είδος σε αφθονία επίσης. Τα blogs, τα social networks γενικότερα, προσφέρουν περισσότερες θέσεις. Η δυσκολία πια έγκειται στο πως ο αναγνώστης επιλέγει την πηγή που τον εκφράζει. Όμως αυτό δεν αφορά τις εφημερίδες. Αφορά την ανάπτυξη ενός διαφορετικού μοντέλου ευφυίας.

Τι μένει άραγε στις εφημερίδες;

newspapers review
Η πτώση των εφημερίδων (κλικ για μεγέθυνση)

Το μοντέλο που αποτυγχάνει

Σήμερα στην Ελλάδα η εφημερίδα προσπαθεί να εξαγοράσει παροδικούς αναγνώστες με την προσφορά, όχι είδησης, όχι άποψης, αλλά άλλου υλικού π.χ. CDs. Στην πραγματικότητα προσπαθεί να εξαγοράσει χρόνο μπροστά στο ανεπανόρθωτο σενάριο να κλείσει τώρα.

Μπροστά στον άμεσο κίνδυνο δοκιμάζονται νέα μοντέλα λειτουργίας π.χ. συνδρομητική πρόσβαση στις ειδήσεις μέσω Internet. Ναι, σίγουρα. Αυτό το μοντέλο είναι αποτυχημένο και δε θέλει να είσαι πυρηνικός επιστήμονας για να το αντιληφθείς.

Όταν οι πηγές που προσφέρουν τόσο την είδηση όσο και την άποψη αυξάνονται και γίνονται πιο αξιόπιστες το συνδρομητικό μοντέλο είναι καταδικασμένο. Και δεν μπορείς να σταματήσεις τις πηγές αυτές, σωστά;

Μα γιατί κάποιος αγοράζει τη χάρτινη έκδοση και γυρίζει την πλάτη στην ηλεκτρονική; Γιατί η χάρτινη έκδοση είναι ένα φυσικό προϊόν. Ο αναγνώστης το αγγίζει, το παίρνει μαζί του, το διαβάζει αργότερα, το διαβάζει καλύτερα, είναι περασμένο στο DNA του.

Οι εφημερίδες είναι μεγάλοι οργανισμοί, απασχολούν πολλούς ανθρώπους και μετά από τόσα χρόνια έχουν πια την ευλυγισία ελέφαντα. Το να επιθυμούν σήμερα να διατηρήσουν αυτό το μοντέλο λειτουργίας είναι χίμαιρα.

Άρα, το μεγάλο πρόβλημα των εφημερίδων δεν είναι εάν θα χρεώσουν συνδρομή για την ηλεκτρονική τους έκδοση. Δεν σχετίζεται καν με τέτοια σενάρια. Έχει να κάνει με τον τρόπο λειτουργίας τους ως οργανισμοί, ως εταιρείες.

Οι αναγνώστες δεν ενδιαφέρονται καν για την εφημερίδα. Ενδιαφέρονται για την είδηση. Ενδιαφέρονται για την άποψη. Και να είστε σίγουροι αγαπητοί εφημεριδάρχες ότι οι αναγνώστες αηδιάζουν για τα παιχνίδια σας με τα κομματικά επιτελεία και τα πάρε-δώσε σας.

Αν ο θάνατος των εφημερίδων σημαίνει και το κλείσιμο της στρόφιγγας που τις συνδέει με τη βρώμικη πλευρά της πολιτικής, αυτό είναι ένα πολύ καλό νέο! Σημαίνει ότι οδηγούμαστε σε πιο ανεξάρτητα μοντέλα δημοσιογραφίας.

Το μοντέλο που θα μπορούσε να λειτουργήσει...

...και πάλι δε συμπεριλαμβάνει τη χάρτινη έκδοση της εφημερίδας.

Η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας δεν μπορεί να χρεώνει τους αναγνώστες της. Είναι σαν να τους τιμωρεί. Μπορεί όμως να χρεώνει τους χορηγούς της. Σιγά το νέο. Διαφημίσεις στο Internet δηλαδή.

Είναι το μόνο ρεαλιστικό σενάριο που βλέπω. Όλοι μπορούν να το δουν. Να το δεχτούν δε θέλουν.

Και δεν μπορούν να το δεχτούν γιατί η ηλεκτρονική εφημερίδα δεν μπορεί να κρατάει τα γραφεία που τώρα κρατάει η έντυπη. Χρειάζεται μικρότερη και πιο ευέλικτη φυσική υποδομή. Καλό γι’ αυτήν. Πρέπει να απασχολεί λιγότερους εργαζόμενους. Καλό γι’ αυτήν και πάλι.

Ναι, αλλά αυτοί οι εργαζόμενοι πρέπει να είναι πολύ καλοί. Να είναι άνθρωποι που θα δοκιμάζονται κάθε μέρα και που θα ζητάνε πολλά για να συνεχίσουν να γράφουν ανεξάρτητα. Κακό γι’ αυτήν.

Η ηλεκτρονική εφημερίδα δεν μπορεί να βασίζεται στις σχέσεις της με την πολιτική και τις υπόγειες εκατέρωθεν διευκολύνσεις. Γιατί θα υπάρχει μεγαλύτερος ανταγωνισμός. Θα έχει να τα βάλει με καλύτερους αντιπάλους. Κι άλλο κακό γι’ αυτήν.

Γενικά, το νέο μοντέλο επιβάλλει ένα καλύτερο μέσο. Μέχρι σήμερα οι εφημερίδες καλόμαθαν να είναι μέτριες και να επιβιώνουν. Αυτό ήταν το μεγαλύτερο κακό που θα μπορούσε να τους συμβεί και τώρα είναι η μοναδίκη τους ευκαιρία να το μετατρέψουν σε πλεονέκτημα.

Να το πούμε με δυο λόγια; Οι εφημερίδες ή εξελίσσονται ή κατεβάζουν ρολά. Όπως συμβαίνει στα πάντα σε αυτό το σύμπαν. Καιρός ήταν.

Περισσότερα για το θέμα:

Γιατί αυτό το post έχει διαφορετικό design από το υπόλοιπο website; Αν διαβάζεις από τον Feed reader σου, μπες και δες το design του.

6 Σχόλια

# Εγγραφείτε στα RSS feeds 

Picture of BizWriter.gr

Από τις 13 Οκτωβρίου το αγαπημένο μου περιοδικό, το “The Economist” άρχισε να πειραματίζεται με το subscription μοντέλο ξανά. Είμαι περίεργος να δω τα αποτελέσματα. Πιθανολογώ ότι ένα τόσο ισχυρό media brand θα καταφέρει να κάνει το subscription model να περπατήσει. Ίδωμεν. Παρεμπιπτόντως, ένα σχετικό debate στο What Matters της McKinsey: http://whatmatters.mckinseydigital.com/the_debate_zone/will-people-pay-for-content-online

BizWriter.gr
15 October 2009

Picture of Harry

Το μοντέλο που θα λειτουργήσει (όχι βέβαια απαραίτητα σε έντυπη μορφή) γιατί δεν μπορεί να υπερκαλυφθεί από blogs κλπ, είναι αυτό που περιγράφεται ως investigative journalism. Το να ξοδεύεις μήνες πάνω σε ένα θέμα και να παράγεις έρευνα όχι απλώς άποψη (βλέπε στην Αμερική τα άρθρα που αποκάλυψαν το watergate). Αυτό δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο με την προϋπόθεση ότι υπάρχει το κατάλληλο funding (όχι βέβαια απαραίτητα από μια εφημερίδα - αλλά παραδοσιακά έτσι είναι)

Φυσικά αυτό στην Ελλάδα είναι και λίγο άτοπο μιας και είναι *ελάχιστα* τα παραδείγματα τέτοιας δημοσιογραφίας. Πραγματικά οι Ελληνικές εφημερίδες θα έχουν μεγάλο πρόβλημα επιβίωσης.

Harry
15 October 2009

Picture of porcupine

@bizriter: Εγώ λέω ότι θα αποτύχει το μοντέλο που πάει να δοκιμάσει το The Economist. Και θα αποτύχει, γιατί υποπτεύομαι ότι το μέγεθος του μέσου που πάει να πουλήσει τη συνδρομητική υπηρεσία είναι εντελώς ανεξάρτητο από αυτό που θέλουν οι αναγνώστες: την εγκυρότητα.

Θα μου πεις: The Economist=εγκυρότητα. ΟΚ, δεκτόν. Αλλά τότε πάμε στο επόμενο επίπεδο. Λόγω της πληθώρας των μέσων , η όποια εγκυρότητα δε σημαίνει και αποκλειστικότητα.

Θα δείξει...

@Harry: Η έννοια του investigative journalism περιγράφεται σε αδρές γραμμές και από τον Schmidt στο 1ο από τα links που δίνω. Συμφωνώ απόλυτα.

Μάλιστα  αυτού του είδους η δημοσιογραφία είναι κατά τη γνώμη μου και το πιο ισχυρό χαρτί για την εφημερίδα στη μορφή που τη γνωρίσαμε δηλ. χάρτινη.

porcupine
15 October 2009

Picture of barak

Το πρόβλημα με το συνδρομητικό μοντέλο στον Τύπο είναι η πειρατεία. Αν ο Economist μπορούσε να εξασφαλίσει πως κανείς δεν μπορεί να αντιγράψει το κείμενο και στη συνέχεια να το μοιράσει μέσω warez, οι συνδρομές θα μπορούσαν να λειτουργήσουν. Εκδόσεις τέτοιου επιπέδου έχουν ελάχιστο ανταγωνισμό. Υπάρχουν άρθρα στον Economist που παίρνουν κι έξι μήνες να γραφτούν. Ο ισχυρισμός πως η εγκυρότητα δεν εξασφαλίζει αποκλειστικότητα δεν ευσταθεί. Η πληθώρα των μέσων δεν σημαίνει τίποτα. Δεν υπάρχει ούτε ένα αμιγώς ιντερνετικό brand που να μπορεί να κοιτάξει στα μάτια τον Economist, ή τη Le Monde Diplomatique. Η πολυφωνία δεν προεξοφλεί και ποιότητα (συνήθως το αντίθετο ισχύει).

barak
16 October 2009

Picture of stavnt

Και τότε γιατί όλοι την έχουν δει εκδότες και κάθε λίγο βγαίνει και μια νέα εφημερίδα;

stavnt
20 October 2009

Picture of porcupine

@stavnt Μα γιατί έχουν άκρες. Τους υπόσχονται στήριξη με αντάλλαγμα τη ...στήριξή τους. Οι κυκλοφορίες τους παραπαίουν πάντως.

porcupine
20 October 2009

Shoot it





Παρακαλώ συμπληρώστε την παρακάτω πρόταση *: Το όνομα αυτού του website είναι: .... colors
Smileys Να θυμάσαι τα στοιχεία μου
Να ειδοποιούμαι για απαντήσεις
  • Τα πεδία με την ένδειξη * είναι υποχρεωτικά
  • Πείτε ποιος είστε με ένα Gravatar
  • Επιτρεπόμενα tags: a, blockquote, em, strong
  • Το υπερσύγχρονο σύστημά μας ελέγχει σχόλια άσχετα με το κείμενο ή που δεν συμβαδίζουν με το site και τα διαγράφει αυτόματα
  • Για να κάνετε 2ο σχόλιο, παρακαλώ περιμένετε 5'.

Προεπισκόπιση σχόλιου