kraounakis.gr - το τέλος του Web design

Είχα καιρό να δω ένα τόσο κακό site όσο αυτό του Σταμάτη Κραουνάκη. Το κακό δεν είναι μόνο ότι πρόκειται για ένα ακόμα website που πάει στα σκουπίδια, αλλά ότι αυτό διαλύει την εικόνα του καλλιτέχνη στα μάτια μου. Από εδώ και πέρα, και για καιρό φαντάζομαι, όποτε ακούω “Κραουνάκης”, το πρώτο πράγμα που θα έρχεται στο μυαλό μου θα είναι αυτό το website.

Βρέθηκα στο kraounakis.gr γιατί έψαχνα πληροφορίες για κάποια κομμάτια. Καλύτερα να έπεφτα για ύπνο.

Οι αρχικές (κακές) εντυπώσεις...

...προκαλούνται από την πρώτη στιγμή που ο επισκέπτης θα μπει στο website (υπάρχει η επιλογή website - e-shop στην αρχή). Πρόκειται για μια σελίδα με μια φωτογραφία απλώς του Κραουνάκη και χωρίς κάποια άλλη πληροφορία, αλλά μόνο το μενού στα αριστερά.

Η πρώτη μου κίνηση από επαγγελματική διαστροφή ήταν να δω τον κώδικα της σελίδας. Σαφέστατα ο κώδικας είναι ό,τι χειρότερο έχω δει εδώ και μήνες. Ανακατεμένη JavaScript με divs, tables με κώδικα για να γίνει embed Flash αρχείο, inline styles γραμμένα με λάθος τρόπο, iframes (τα iframes είναι το απόλυτο καθαρκτικό των web designers) και γενικά ένα συνοθύλευμα γραμμών κώδικα που θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό μια δεκαετία πριν. Σήμερα, αυτός ο κώδικας είναι απαράδεκτος.

Βέβαια, κάποιος θα μπορούσε να αναρωτηθεί ”από τη στιγμή που το site φαίνεται ΟΚ, τι λυσσάς με τον κώδικα;” Η απάντηση; Αυτός ο τόσο κακός κώδικας, λέει κάτι γενικότερα για τον τρόπο με τον οποίο κατασκευάστηκε εξ’ ολοκλήρου η ιστοσελίδα.

Στα ενδότερα

Πηγαίνοντας στην ενότητα Βιογραφία η κατάσταση με τα iframes και το Flash πηγαίνει στα άκρα. Γιατί το Flash χρειάζεται για να παίζει ο mp3 player και το iframe είναι ο απλούστερος τρόπος να πετάξει κάποιος κείμενο σε μια σελίδα και να σταματήσει να ασχολείται με αυτό. Για τυπογραφία δεν υπάρχει κάτι να ειπωθεί, γιατί η τυπογραφία απουσιάζει επιδεικτικά από το kraounakis.gr.

Στη σελίδα της Βιογραφίας γνωριζόμαστε με δύο νέα χαρακτηριστικά: το hover στο κείμενο και την Αγγλική γλώσσα.

(Κλικ στην εικόνα αυτή, αλλά και σε όλες όσες ακολουθούνε, για μεγέθυνση)

Το hover σε μια ιστοσελίδα είναι μια ένδειξη που έχουν λίγες λέξεις κειμένου συνήθως, ώστε να δείξουν στον επισκέπτη ότι πρόκειται για συνδέσμους, αλλάζοντας π.χ. το χρώμα τους όταν το ποντίκι περνάει πάνω από αυτές. Πέραν αυτού, σπάνια χρησιμοποιείται το hover κι όταν αυτό συμβαίνει, γίνεται για λόγους ευχρηστίας. Στην ιστοσελίδα του Σταμάτη Κραουνάκη υπάρχει hover στο κείμενο, το οποίο μάλιστα γίνεται κόκκινο (!), χωρίς να υπάρχει λόγος για κάτι τέτοιο. Εννοείται, ότι αυθόρμητα ο επισκέπτης απομακρύνει το ποντίκι του από το κείμενο για να επανέλθει στο μαύρο χρώμα και τουλάχιστον να μην είναι τόσο ενοχλητικό.

Επιπλέον, σε μια σελίδα που μέχρι αυτή τη στιγμή δε δίνει καμία ένδειξη ότι είναι δίγλωσση, ξαφνικά μας δίνει ένα κείμενο στα Αγγλικά. Ποιος μη ελληνόφων επισκέπτης θα έχει μπει και θα έχει μείνει στο kraounakis.gr, θα έχει επιλέξει τη σελίδα της Βιογραφίας (χωρίς ν’ αναγνωρίζει τη λέξη “Βιογραφία”) και τότε θα δει την ένδειξη για τα αγγλικά, οπότε θα κάτσει να διαβάσει το κείμενο. Κανένας, φυσικά.

Θέματα ευχρηστίας/προσβασιμότητας

Η σελίδα δε σέβεται τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Δεν έχει μεριμνηθεί κανενός είδους προσβασιμότητα, αλλά αυτό δεν είναι νέο, καθώς η πλειοψηφία των websites λειτουργεί έτσι.

Το πιο ενοχλητικό πράγμα στη σελίδα του Σταμάτη Κραουνάκη όσον αφορά τη χρήση της είναι ο αόρατος mp3 player. Εντάξει, δεν πειράζει που δε ρωτήθηκα αν θέλω με τη σελίδα ν’ ακούω και μουσική. Όμως δεν μπορώ να την κλείσω! Για την ακρίβεια, πρέπει να ψάξεις πολύ προσεκτικά για να βρεις που είναι ο mp3 player. Τον ανακάλυψα μετά από προσπάθεια.

Η σελίδα πάσχει και σε άλλα θέματα usability όπως π.χ. ο τρόπος με τον οποίο εμφανίζονται τα δευτερεύοντα μενού, το γεγονός ότι δε βλέπω ποιο link είναι επιλεγμένο, η αυξημένη πιθανότητα να χαθώ αν θελήσω να ξαναφτάσω σε κάποια ηχητικά αποσπάσματα, ότι το iframe καταστρέφει κάθε είδους ευχρηστία κ.α.

Δεν πιστεύω ότι αξίζει να επεκταθεί κάποιος στο θέμα για να αποδείξει τα αυτονόητα. Ωστόσο, ένιωσα ότι κάποιος με κορόιδευε όταν έκανα κλικ πάνω στην εικόνα από μια παρτιτούρα του Κραουνάκη κι ενώ περίμενα να κατεβάσω την παρτιτούρα κατέβασα το εξώφυλλο της έκδοσης.

Η αισθητική ένδεια

Αυτό είναι ίσως το πιο μεγάλο πρόβλημα του website.
Εντάξει, βάλε στην άκρη τον κακό κώδικα, τα ευτράπελα με τα αγγλικά και τα hover, το κομμάτι usability/accessibility και μείνε σε αυτό που βλέπεις. Στο οπτικό σήμα που λαμβάνεις πριν πιάσεις καν το ποντίκι στα χέρια σου.

Γράφοντας αυτό το post πήρα αρκετά screenshots από το website, όμως όσα και να βάλω, έχω την εντύπωση ότι βλέπω την ίδια αδιάφορη εικόνα.

Ο Κραουνάκης μας αρέσει ή τον μισούμε επειδή ποτέ δεν πήρε τη μέση οδό, είναι ανατρεπτικός και χύμα, έφτιαχνε κι ακόμα καταφέρνει και φτιάχνει φρέσκια μουσική και άλλα πολλά. Στην ιστοσελίδα σου αγαπητέ Σταμάτη, απέτυχες παταγωδώς.

Αισθητικά αυτό το website είναι εντελώς flat, αδιάφορο και βαρετό. Είναι το ακριβώς αντίθετο του καλλιτέχνη. Σαν να κατασκευάστηκε με βιασύνη και σαν κανένας να μην το είδε κατά τη διάρκεια της δημιουργίας του. Φυσικά, μετά απ’ όλα αυτά είναι δύσκολο και στην ανανέωσή του.

Ένας απολογισμός

Συνολικά, το website του Σ. Κραουνάκη είναι το τέλος, ο θάνατος αν προτιμάτε του Web design. Όλα όσα έγραψα πολύ συνοπτικά πριν είναι ο λόγος. Ο συνδυασμός του κακού design με τις προσδοκίες που έχει ένας επισκέπτης της ιστοσελίδας από το συγκεκριμένο καλλιτέχνη είναι γροθιά στο στομάχι.

Περιμένουμε από τους θεωρητικά πιο φευγάτους και τολμηρούς να δείξουν στους συναδέλφους τους τι μπορούν να κάνουν με τα websites τους. Ακόμα περισσότερο όμως περιμένουμε από αυτούς τους ανθρώπους να μας δώσουν ακόμα περισσότερες πληροφορίες για το έργο τους, ηχητικά αποσπάσματα, ολόκληρα κομμάτια (ειδικά τώρα που οι δισκογραφικές ψυχορραγούν κι απ’ όσο ξέρω ο Κραουνάκης έχει κάνει κάποιες κινήσεις ανεξαρτησίας του) και γενικά να φέρουν τους ακροατές/θεατές τους πιο κοντά τους. Είναι προς το συμφέρων όλων.