Στην Ελλάδα το καίμε

Στην Ελλάδα είμαστε ωραίοι τύποι. Γλετζέδες, ανοιχτόκαρδοι άνθρωποι και στο τσακίρ κέφι το καίμε. Έτσι πρέπει να γίνεται κάθε καλοκαίρι που ανάβουν τα αίματα, έτσι πρέπει να έγινε και φέτος με τις φωτιές σε όποιο δάσος είχε απομείνει.

Στην Ελλάδα δεν είμαστε ξενέρωτοι σαν τους άλλους τους δήθεν πολιτισμένους. Σήμερα κλαίμε, αύριο γελάμε. Και ξεχνάμε. Θέλει μαγκιά αυτό. Θυμόμαστε τα στραβά όταν μας βρίσκουν και δε χολοσκάμε να χάνουμε τον καιρό μας από πριν.

Στην Ελλάδα δεν πολυγουστάρουμε τους αστρονόμους. Προτιμούμε τους αστρολόγους που μας λένε πράγματα με βεβαιότητα, όχι αοριστίες που δε θα μας φανούν ποτέ χρήσιμες. Είμαστε πρακτικοί άνθρωποι εμείς, όχι θεωρητικοί.

Στην Ελλάδα είμαστε παιδιά των αρχαίων. Το φιλοσοφούμε το πράγμα. Πάνω από ένα κρασί ή ένα φραπουτσίνο κατηγορούμε τους πολιτικούς που κάνουν τη ζωή μας μαύρη, αλλά επειδή τους χρειαζόμαστε για εκείνο το διορισμό, το ξανασκεφτόμαστε το πράμα. Δεν είμαστε απόλυτοι άνθρωποι. Είμαστε δημοκράτες εμείς.

Στην Ελλάδα σκοτώνουμε τα ζώα γιατί η ζωή τους δεν έχει και τόση αξία. Αγνοούμε τους ανθρώπους που μειονεκτούν γιατί δεν τους έχουμε ανάγκη. Διασκεδάζουμε φτηνά γιατί τα βαριά μας καταθλίβουν. Αγαπάμε την πατρίδα, τη θρησκεία και την οικογένεια γιατί αυτές είναι οι αξίες που κρατάνε στο χρόνο. Μαθαίνουμε νέες λέξεις και παρατάμε άλλες άχρηστες όπως η “αξιοπρέπεια”.

Στην Ελλάδα αυτή δε θέλω να ζω.

—-

Η φωτογραφία πριν την επεξεργασία είναι της TannyTan