4 τραγούδια γι’ αυτό το φθινόπωρο (2006)

...αλλά και για κάθε φθινόπωρο μάλλον

• Fade into you - Mazzy Star
  Δεν ξέρω αν είναι η πιο γλυκιά φωνή που έχω ακούσει (της Hope), οι πεντακάθαρες κιθάρες ή το ντέφι που κρατάει το ρυθμό. Έμαθα αυτό το κομμάτι πριν μια δεκαετία και παραπάνω κάνοντας εκπομπή στο ραδιόφωνο. Από τότε δεν υπάρχει ούτε ένα φθινόπωρο που να μην το ακούω ξανά και ξανά. Ένα από τα πιο αγαπημένα μου.
• Last night I dreamt that somebody loved me - Smiths
  Το κομμάτι ξεκινάει με τους ήχους από ένα όνειρο. Έχουν άραγε τα όνειρα ήχους; Μερικά έχουν. Μέσα από σπαρακτικές φωνές βγαίνει αυτή του Morrissey. No hope, no harm, just another false alarm. Ένα πραγματικό μουσικό διαμάντι.
• Where we would be - Porcupine Tree
  Στην αρχή ακούς ήχους από πουλιά που κελαηδάνε. Όμως η ιστορία δεν είναι όπως δείχνει. Ένας άντρας, μια γυναίκα κι ένα τέλος όχι καλό. Εσύ θα ζωγράφιζες - εγώ θα έγραφα τα τραγούδια μου. Και μετά το καλύτερο solo του Steven Wilson. Εξαίσιο.
• Another day - This Mortal Coil
  Βιολιά και keyboards και η φωνή της Elizabeth Fraser. Mια ιστορία με μια κούπα τσαγιού από το Θιβέτ, δύο αμίλητους ανθρώπους που ο ένας θέλει να μείνει και ο άλλος να σκοράρει. Ένα παραμύθι από το πουθενά για ανθρώπους σαν όλους. Δύσκολο να το περιγράψεις έτσι κι αλλιώς. Μαγικό.