4 τραγούδια γι’ αυτό το φθινόπωρο (2008)

Αυτό το φθινόπωρο είναι λίγο περίεργο. Ξεκίνησε όπως έπρεπε, στη συνέχεια μεταλλάχθηκε σε καλοκαίρι και τώρα επανήλθε.

4 κομμάτια λοιπόν, όπως κάθε φθινόπωρο από τότε που ξεκίνησε αυτό το site.

• Sara - Fleetwood Mac
  Το είχα ξεχάσει το κομμάτι αυτό. Το θυμήθηκα... ούτε κι εγώ ξέρω πως. Μάλλον κάποιες μουσικές έρχονται και σε πετυχαίνουν όταν έρθει η ώρα τους.
  Η φωνή της Stevie Nicks είναι ένα κρύσταλλο που φτιάχτηκε για να σπάει κρύσταλλα. Ακούγεται σε υψηλή ένταση με τη βροχή να πέφτει έξω από το ανοιχτό παράθυρο το Σάββατο το πρωί.
• Over the hill - Monika
  OK, τη Monika την ξέρουν όλοι πια. Αν αυτή η κοπέλα βγάλει στην καριέρα της άλλα 2 κομμάτια τόσο καλά όσο αυτό και τα υπόλοιπα είναι απλώς (χα!) πολύ καλά, θα σημαδέψει γενιές.
  Το Over the hill είναι ένα διαμάντι, ένα κομμάτι που ονειρεύονται πολλοί άνθρωποι που ασχολούνται με τη μουσική να γράψουν και να το πουν όπως το λέει αυτή.
  Κι εγώ, όπως και πολλοί αλλοι, πιστεύω ότι δεν ταιριάζει στην ελληνική μουσική σκηνή. Είναι πολύ φτωχή και πολύ φτηνή γι' αυτή.
• Ultramarine - Michael Brook
  Το Ultramarine είναι μια υπόκωφη καταιγίδα με ένα ρυθμό που σε χτυπάει κατευθείαν στο στομάχι. Το πρωτάκουσα στο soundtrack του Heat (De Niro, Pacino - remember?) κι από τότε κάθε φθινόπωρο παίζει τέρμα.
  Απαιτεί καλό ηχητικό σύστημα για να μη χάσεις ούτε μια νότα από την κιθάρα, ούτε ένα beat από τα μπάσα.
• Wild horses - Mazzy Star
  Τη φωνή της Hope Sandoval δεν μπορεί να την ξεπεράσει τίποτα τα φθινόπωρα.
  Το Wild horses (των Rolling Stones) οι Mazzy Star το έκαναν τόσο ατμοσφαιρικό και όμορφο που πιστεύεις ότι κάπου από το βάθος του δωματίου στο ημίφως έρχονται και παίζουν μόνο για σένα. Ακόμα και τις πιο σκοτεινές στιγμές αυτό το κομμάτι μπορεί να τις γλυκάνει.