Είναι οι πρώτες μέρες του 2010, οπότε μας παίρνει λίγο ακόμα να μιλάμε για τη χρονιά που πέρασε. Από τα πολλά καταπληκτικά softwares που βγήκαν μέσα στο 2009, διαλέγω ένα ταπεινό bookmarklet, το Readbility.
Το SocialWhale το ξέρει πιστεύω η μεγάλη πλειοψηφία των ελλήνων χρηστών του Twitter. Για όσους όμως δεν είχαν την ευκαιρία ν’ ακούσουν κάτι έως τώρα, θα μπορούσα να το περιγράψω ως ένα υπερ-εργαλείο για να χρησιμοποιείς το Twitter σε συνδυασμό με άλλα social networks όπως το Facebook και το LinkedIn.
Το MarsEdit είναι ένα λογισμικό τύπου blog publishing. Με απλά λόγια σου επιτρέπει να κάνεις blog posts, χωρίς να μπεις στο site σου. Όλη η δουλειά γίνεται μέσα από αυτό.
Για το WriteRoom είχα γράψει πρώτη φορά στο CSS3.gr. Όμως χρησιμοποιώντας το πια συνέχεια είμαι σε θέση να πω δυο λόγια παραπάνω.
Το πιο εύκολο πράγμα σήμερα είναι να (αυτο)χαρακτηριστείς Applefan. Η Apple είναι cool, η Apple βγάζει καλύτερα προϊόντα και λογισμικό και είναι όπως και να το κάνουμε πιο ελκυστική. Όμως υπήρχε ζωή και πριν. Μια ζωή στην οποία η Microsoft ήταν η αυτό που όλοι θέλαμε. Γιατί; Γιατί ήταν καλύτερη.
Αν και δε συμπαθώ τα utilities, είναι μερικά στο MacOS που μου είναι απολύτως απαραίτητα. Να λοιπόν η (απόλυτη) λίστα μου, που χωρίς αυτή δεν κάνω.
- Γιατί και μέρος 2ο; Δε σου έφτανε το 1ο;
- Όχι, γιατί αποδεικνύεται ότι δεν κάλυψε όλα όσα υποβόσκουν κάτω από την εμμονή σχεδόν όλων των εταιριών που δραστηριοποιούνται στο Web design και development στην Ελλάδα, να έχουν το δικό τους CMS.
Νέοι browser στην αρένα, νέοι browser wars για τα πλήθη που ζητάνε άρτο και θεάματα. Ο φρέσκος Google Chrome απέναντι στον ελάχιστα πιο παλιό (με διαφορά ημερών) Internet Explorer 8.
Είναι και τα δύο websites στα οποία ένα μέλος μπορεί να φυλάξει τα bookmarks του online, ώστε να έχει πρόσβαση σε αυτά από κάθε υπολογιστή. Μπορεί να τα μοιραστεί με τους φίλους του και να τα εμφανίσει στο δικό του website χρησιμοποιώντας έτοιμο κώδικα. Πρόκειται πρακτικά για την ίδια υπηρεσία. Τι κάνει το ένα καλύτερο από το άλλο όμως;
Η σπουδαιότερη ή τουλάχιστον μία από τις σπουδαιότερες ωφέλειες του Web είναι η πρόσβαση σε μια πρακτικά άπειρη βάση δεδομένων. Ο κάθε άνθρωπος, geek ή όχι, που έχει εξοικειωθεί με το Διαδίκτυο αντιλαμβάνεται ότι από ένα σημείο και μετά το πρόβλημα δεν είναι η πρόσβαση στην πληροφορία, αλλά η δυνατότητα να κρίνει την αξία της, να την αποδελτιώσει και να τη χρησιμοποιήσει προς όφελός του ξανά και ξανά.
Η ουτοπία ορίζεται ως ”ένα φανταστικό μέρος ή μια φανταστική κατάσταση όπου όλα είναι τέλεια”. Η ουτοπία των browsers είναι να έχεις τόσο πολλούς και τόσο καλούς browsers που να μην ξέρεις με ποιον να πρωτοπαίξεις. Ναι, με ένα Mac η ουτοπία των browsers δεν είναι φανταστική, αλλά ρεαλιστική κατάσταση.
Πρωτογνώρισα κι άρχισα να παίζω με το Expression Engine πριν περίπου 3 χρόνια. Ήταν μια περίοδος που ετοίμαζα ένα μεγάλο έργο που τελικά δε βγήκε ποτέ στον αέρα. Μετά από κάποιες συζητήσεις με το φίλο που δουλεύαμε μαζί τελικά είπαμε να προχωρήσουμε με το WordPress. Δεν το μετάνιωσα γιατί ήταν η αφορμή να μάθω αυτό το υπέροχο σύστημα δημιουργίας blogs, που όμως μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως CMS.
Τα κείμενα με το καπελάκι έχουν