Ποιος επιλέγει να μένει ανώνυμος;

Από τον πρώτο καιρό που κάποιος αποφασίζει να συμμετάσχει με κάποιον τρόπο στον εικονικό (αλλά ίσως όχι και τόσο εικονικό) κόσμο του Διαδικτύου αποφασίζει ο ίδιος για την ταυτότητά του. Αυτή μπορεί να λέγεται avatar ή nikcname ή υπογραφή ή οτιδήποτε σχετικό. Όσο πιο βαθιά μπαίνει στον κόσμο αυτό καταλαβαίνει ότι είναι δύσκολο να παραμείνει κρυμμένος και ανώνυμος. Εκτός αν ακολουθεί από την αρχή μια συγκεκριμένη και πιθανώς λίγο διαστροφική στρατηγική ανωνυμίας, την οποία διατηρεί με τρόπο μεθοδικό, οργανωμένο και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο.

Τελικά, ανακαλύπτει ότι ένα ανώνυμο δικτυακό πρόσωπο δεν του προσφέρει και πολλά. Τουλάχιστον δεν προσφέρει σε μένα. Θεωρώντας ότι η αξιοπιστία ενός προσώπου πάει πακέτο με το ονοματεπώνυμό του, επέλεξα κι επιλέγω να μην κρύβομαι.

Όλος αυτός ο πρόλογος γίνεται για να δείξω πόσο εν δυνάμει κακό μπορεί να κάνει η ανωνυμία. Διαβάστε το σχετικό post της Kathy Sierra, μιας γυναίκας που αυτή τη στιγμή ζει σε ένα καθεστώς τρόμου εξαιτίας κάποιου προφανώς άρρωστου ανθρώπου που απειλεί τη ζωή της.

Θα μπορούσε να συμβεί σε οποιονδήποτε. Ας αναρωτηθεί ο καθένας μας ποιους ανθρώπους εξυπηρετεί η ανωνυμία και ας πράξει ανάλογα.

ΥΓ. Φυσικά δε μιλάω για ανθρώπους που αναγκάζονται να είναι ανώνυμοι. Δεν είναι αυτοί το θέμα μας.