Ποιος είναι ο βασιλιάς;

Στο Web ισχύει ένα πράγμα: ”Το περιεχόμενο είναι ο βασιλιάς.” Το οποίο σημαίνει ότι αυτό που ενδιαφέρει, έλκει και τελικά κάνει έναν επισκέπτη να μπαίνει ξανά και ξανά σ’ ένα website είναι το αν έχει χρήσιμο περιεχόμενο κι όχι το πόσο καλοφτιαγμένο είναι ή αν συστήνεται από κάποιο φίλο ή πόσοι άλλοι μπαίνουν σε αυτό. Δεν ξέρω αν είναι όμως πράγματι ακριβώς έτσι.

Ξέρω sites με περιεχόμενο που ζηλεύω και δεν τα διαβάζει κανένας. Ή τέλος πάντων δεν έχουν την επισκεψιμότητα που, κατά τη γνώμη μου, αξίζουν. Από την άλλη μεριά, βλέπω posts στα blogs ανθρώπων που εκτιμώ, εγώ και πολύς κόσμος μαζί μ’ εμένα, και μερικές φορές είναι κακογραμμένα, μέτρια, ανούσια, όπως θες πέστο. Ε λοιπόν, δεν υπάρχει πιθανότητα οι αναγνώστες να μη σχολιάσουν αυτά, τα όχι και τόσο καλά κείμενα, ακόμα κι αν είναι να πουν “καλημέρα”.

Πού το πάω; Ότι δεν είναι το περιεχόμενο ο βασιλιάς. Ο βασιλιάς είναι η προσωπικότητα του ανθρώπου που γράφει. [Το ξέρω ότι δεν είμαι ο πρώτος που το λέω αυτό. Το πρωτοείπε ο Scrivs με το κείμενο I Know What Is King. Πολύ καιρό τώρα προσπαθώ να καταλάβω αν είχε δίκιο. Νομίζω ότι είχε.]

Θα μπορούσα να διαβάζω ακόμα και τις σημειώσεις στις χαρτοπετσέτες, αν τις είχε γράψει ο Zeldman. Θα έβλεπα και την πιο αδιάφορη παρουσιάση του Jobs, ακόμα κι αν έπρεπε να αφήσω κάτι σημαντικό στην άκρη. Έτσι πάει. Από τη στιγμή που σε κερδίζει ένας άνθρωπος, μια προσωπικότητα, τότε δε σε ενδιαφέρει και τόσο πολύ τι γράφει ή τι λέει.

Βέβαια, από εδώ και πέρα προκύπτουν άλλα θέματα: Τι σε έκανε να θεωρείς τον Χ αξιόλογο; Στα πόσα μέτρια posts σταματάς να τον παρακολουθείς; Πόσο μπορείς εσύ να βοηθήσεις κάποιον που δεν τον έχει μάθει ο κόσμος; Επειδή όμως με τέτοια ερωτήματα μπορούμε να μπούμε και στη σφαίρα των φιλοσοφικών αναζητήσεων, δε θα το συνεχίσω.

Πάμε παρακάτω. Μια παράφραση και παραλλαγή του παραπάνω: Ο βασιλιάς δεν είναι μόνο η προσωπικότητα του ανθρώπου, αλλά και η σχέση μας με αυτόν. [Και σε αυτό δεν είμαι ο πρώτος που το λέει. Στα σχόλια του I Know What Is King υπάρχει γραμμένο.]

Πολλές φορές στο παρελθόν άρχισα να παρακολουθώ sites ανθρώπων από τη στιγμή που τους γνώρισα. Μέχρι τότε απλώς αδιαφορούσα. Μιλώντας όμως μαζί τους κι εκτιμώντας τους, έγινα ένας από τους αναγνώστες τους. Συμβαίνει σε όλους.

Αυτό που τελικά θέλω να πω, είναι ότι το περιεχόμενο είναι σημαντικό, αλλά παίρνει διαφορετική υπόσταση και μετράει περισσότερο μέσα σου, όταν ο άνθρωπος που το έγραψε ξεχωρίζει στα μάτια σου. Χωρίς αξιόλογο περιεχόμενο, ειδικά όταν αυτό γίνεται συνέχεια, ο επισκέπτης ατονεί και σταμάταει σταδιακά να παρακολουθεί το site. Αρχίζουν οι αμφιβολίες για το πρόσωπο που γνώρισες. Όσο όμως το περιεχόμενο παραμένει καλό, ο άνθρωπος που το έγραψε είναι ο βασιλιάς. Και το περιεχόμενο είναι τα ρούχα του. Καθαρά, φρεσκοπλυμένα, όμορφα, αλλά μόνο τα ρούχα του.