To Web Design στην Ελλάδα (μια θλιβερή ιστορία)

Τις προάλλες έκανα μια βόλτα από ελληνικούς δικτυακούς τόπους εταιριών ή freelancers που αναπτύσσουν και προβάλλουν υπηρεσίες γύρω από το web design. H εμπειρία μού άφησε μια πικρή γεύση. Με δυο λόγια: δεν είμαστε καλοί designers, δε σχεδιάζουμε καλά. Για την ακρίβεια τα designs μας πάσχουν σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Ήταν ντροπιαστικά άσχημο να ανακαλύπτεις τόπους οι οποίοι ήταν κόπιες άλλων. Άνθρωποι που θέλουν να πουλήσουν τον εαυτό τους ως πρωτοπόροι δε διστάζουν να αντιγράψουν μέχρι κεραίας έναν καλοσχεδιασμένο τόπο και μετά να τον πουλήσουν ως δική τους δουλειά. Το έχω κάνει κι εγώ και δεν είμαι καθόλου περήφανος γι’ αυτό. Τουλάχιστον προσπάθησα να τροποποιήσω το αρχικό design και κυρίως δεν πούλησα κάτι που να ήταν κλεμμένο. Τώρα που ξανακοιτάζω αυτές τις (δήθεν) δουλειές θέλω να τις διαγράψω από το σκληρό μου δίσκο. Ευτυχώς οι περισσότερες δεν υπάρχουν πουθενά. Αλλά εσείς που κλέβετε και πουλάτε αυτές τις μαϊμούδες, θα έπρεπε να ντρέπεστε. Αν θέλετε τώρα να λιθοβολήσετε κάποιον, λιθοβολήστε εμένα. Αυτό όμως δεν πρόκειται να σας κάνει λιγότερο υπεύθυνους των πράξεών σας.

Άνθρωποι που αποκαλούν τους εαυτούς τους γνώστες δεν έχουν ιδέα από Web Standards. Άνθρωποι που ισχυρίζονται ότι χρησιμοποιούν τεχνολογίες αιχμής δεν μπορούν να γράψουν ένα style. Γενικά, το ελληνικό web design είναι χαμηλότατου επιπέδου, κάτι το οποίο είναι εξηγήσιμο, αν σκεφτεί κάποιος ότι πρόκειται για μια περιοχή που δεν της δίνεται η απαραίτητη προσοχή από το Χ ιδιωτικό ή κρατικό φορέα. Οι έλληνες web designers που κάνουν καλά τη δουλειά τους έχουν εκπαιδευτεί ή εργαστεί στο εξωτερικό κι αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι. Το ότι η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα που θα υποστηρίξει το Web Desgin πρέπει να είναι κάτι το οποίο το έχουμε μάθει, αλλά όχι δεχτεί κιόλας.

Προσωπικά έμαθα κάποια πράγματα κάνοντας λάθη και συνεχίζοντας και μέρος των λαθών ήταν κι αυτά που τώρα κατηγορώ. Είναι δύσκολο να γίνουμε καλύτεροι. Η εμπειρία δεν αποκτάται εύκολα, ιδίως όταν ο εκάστοτε designer δέχεται πίεση από κάποιον πελάτη ή την εταιρία για την οποία εργάζεται.

Κατά τη διάρκεια της βόλτας που έλεγα πριν, έψαξα για συνέδρια που να αφορούν το web design στην Ελλάδα. Δε βρήκα τίποτα. Έψαξα για συνέδρια γύρω από το Web γενικώς στην Ελλάδα. Τίποτα και πάλι. Έψαξα και για κάποια ένωση ανθρώπων γύρω από το θέμα. Τίποτα φυσικά. Πώς θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε και να βελτιωθούμε όταν δεν υπάρχει κάτι να στηριχτούμε; Γι’ αυτό έχω γράψει και παλιότερα: παραμένουμε αβοήθητοι, ενώ ο κόσμος προχωράει και μας προσπερνάει.

Θα πρέπει να κάνουμε κάτι γι’ αυτό. Αυτό το κείμενο θα μπορούσε να είναι η αρχή μιας συνομιλίας μεταξύ ανθρώπων που εμπλέκονται επαγγελματικά με το web design με σκοπό να επικοινωνήσουμε και να δούμε αν μπορούμε να αλλάξουμε ό,τι είναι δυνατό να αλλαχθεί προς το καλύτερο.