Twitter-mania

ΟΚ, μετακομίσαμε όλοι στο Twitter. Οι ευαγγελιστές των social media τρίβουν τα χέρια τους. Μεγάλες εταιρίες twitter-ίζουν. Πολιτικοί με φιλοδοξίες θέλουν να φαίνονται κι εκεί. Μέχρι και οι εφημερίδες, άφησαν το Facebook και έπιασαν το Twitter. Πώς; Έπιασαν οι εφημερίδες το Twitter; Συμφορά σου Twitter.

Πρόσφατα με ρώτησαν σε ένα PM γιατί σταμάτησα να παρακολουθώ ένα μέλος στο Twitter. Κι έτσι ένιωσα ότι έπρεπε να απολογηθώ ποιον κάνω follow και ποιον όχι.

Όλο το παιχνίδι παίζεται στο πως βλέπει κάποιος το μέσο. Δέχομαι τις όποιες χρήσεις - δεν μπορώ ούτε θα ήθελα ποτέ να επιβάλλω σε κάποιον τι χρήση να κάνει. Άλλος θέλει να κάνει chat. Άλλος να προωθήσει τη δουλειά του. Άλλος να μοιραστεί ενδιαφέροντα links. Κι άλλος ακτιβισμό. Επιπλέον, δεν κρίνω κατά πόσο είναι κατάλληλη η πλατφόρμα του Twitter για όλα αυτά. Όταν πρωτομπήκα, 2 χρόνια πριν, ούτε που μ’ ένοιαζαν όλα αυτά. Γιατί να με νοιάζουν τώρα;

Πολύ στα σοβαρά το πήραμε. Θες να κάνεις unfollow κάποιον που σε κουράζει; Κάντο. Θες να γράφεις ανέκδοτα; Κάντο κι αυτό. Σε ενοχλεί το re-tweeting; Κλείστο. Ο κόσμος θα συνεχίσει να κινείται όπως και πριν μπεις στο παιχνίδι.

Εγώ μπαίνω για να συναντήσω κάποιους ultra geeks companions απ’ όλο τον κόσμο και να διαβάσω τα tweets τους. Να ακολουθήσω τα links τους. Και να χαμογελάσω. Δε με ενδιαφέρει πόσους followers έχουν οι άνθρωποι που κάνω follow. Ούτε αν κάποιος με κάνει αντίστοιχα follow. Δεν μπορώ να υποχρεούμαι να παίξω οποιονδήποτε ρόλο εκεί μέσα.

Θέλω έξυπνες ατάκες που μπορούν να με κουρδίσουν με ωραίο τρόπο. Μου αρέσει το παιχνίδι αυτό, να βλέπω έξυπνα wallpapers και ακόμα πιο έξυπνα e-cards.

ΟΚ τώρα; Είμαι εντάξει με την απάντησή μου;

Φυσικά, ό,τι κάνεις σε ένα social network, όπως και στη ζωή, έχει τις επιπτώσεις του. Μαζεμένα unfollow μπορεί να σημαίνουν ότι είσαι ψώνιο (ή να εκλαμβάνεσαι ως τέτοιο). Πολλά replies μπορούν να σε κάνουν πιο δημοφιλή. Δεν αποκλείω τίποτα από τα δύο. Δεν αποκλείω τίποτα γενικά. Θέλω το Twitter να παραμείνει όσο πιο αυθόρμητο γίνεται για μένα.

Πριν από λίγες ημέρες στο σκεπτικισμό μου για το όψιμο ενδιαφέρον πολύ κόσμου για το Twitter, ο Γιώργος πρότεινε να απαντήσω με ένα blog post. Νομίζω ότι οι διαθέσιμοι 140 χαρακτήρες μού αρκούν. Με κάτι τέτοια βάζεις πολλή σκέψη και η χαλάρωση που έγραφα πιο πάνω πάει περίπατο.

Να τώρα, αυτό το post βγήκε πολύ πιο σοβαρό απ’ όσο του αξίζει. 

Εντάξει, τα είπα. Εδώ είμαι στο Twitter. Follow?

Γιατί αυτό το post έχει διαφορετικό design από το υπόλοιπο website; Αν διαβάζεις από τον Feed reader σου, μπες και δες το design του.