Συστήματα εμπιστοσύνης

Αυτό το post ίσως φανεί κάπως αδέξιο, αλλά στην πραγματικότητα περιγράφει ένα ρεαλιστικό σενάριο. Μέρα με τη μέρα χρησιμοποιώ online υπηρεσίες για να κρατάω δεδομένα και να οργανώνω τη δουλειά μου.

Για παράδειγμα έχω όλα μου τα bookmarks στο del.icio.us. Όλα μου τα emails βρίσκονται στον mail server ώστε να μπορώ να τα ελέγχω όπου κι αν βρίσκομαι. Πρόσφατα ανέβασα και τα address books μου. Άρχισα να συνεργάζομαι online με άλλους ανθρώπους σε διάφορα μέρη του κόσμου και όλα μας τα αρχεία βρίσκονται σε κάποιον υπολογιστή που ούτε ξέρω ούτε μάλλον θα μάθω ποτέ που είναι. Και φυσικά όλα μου τα projects βρίσκονται σε έναν web server.
Ακόμα δεν έχω βρει μια ικανοποιητική λύση για τις φωτογραφίες μου βέβαια.

Η αφθονία του χώρου που προσφέρεται από τις διάφορες υπηρεσίες σε συνδυασμό με την ποιότητά τους τείνουν να μας αλλάξουν τον τρόπο που παραδοσιακά σκεφτόμαστε για τον όρο “αποθήκευση”. Φανταστείτε ένα σπίτι όπου τα περιεχόμενά του βρίσκονται κάπου αλλού.

Παράδειγμα: πριν πας στο σούπερ μάρκετ να αγοράσεις ένα κοτόπουλο, το κοτόπουλο ανήκει στον ιδιοκτήτη του σούπερ. ‘Οταν το αγοράζεις ανήκει φυσικά σε εσένα. Πόσο πιθανό είναι να το πάρεις από το μικρό σου ψυγείο και να το μετακινήσεις π.χ. στο ψυγείο της πόλης σου (αν υποθέσουμε ότι υπάρχει κάτι τέτοιο) ώστε να κερδίσεις χώρο; Θα αισθανόσουν ασφαλής κατά τη διάρκεια της μετακίνησης ή πιθανόν να φοβόσουν μια ενδεχόμενη ληστεία; Τελικά θα ήσουν διατεθειμένος να αφήσεις το δικό σου κοτόπουλο, αγορασμένο με τα δικά σου ζεστά λεφτά να βρίσκεται κάπου αλλού;

Η καθημερινή πρακτική δείχνει ότι η παραπάνω μεταφορά δουλεύει μια χαρά στην ψηφιακή ζωή μας για το λόγο ότι εμπιστευόμαστε και τη σύνδεσή μας στο Internet και τις εκάστοτε υπηρεσίες αποθήκευσης. Συνεπώς, το del.icio.us κι ανάλογα συστήματα έχουν κερδίσει τον εκάστοτε χρήστη. Για την ακρίβεια πιστεύω ότι τα bookmarks μου δεν υπάρχει περίπτωση να χαθούν από αυτό κάτω υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.

Αν κάποιος μελατήσει όλη αυτή τη συμπεριφορά, καταλήγει σε ενδιαφέροντα συμπεράσματα για τον επαγγελματισμό μας. Πως ήταν κάποτε, πως είναι τώρα και πως ιδεατά θα έπρεπε να είναι ώστε στο τέλος της ημέρας ο εκάστοτε πελάτης να μπορεί να μας εμπιστευθεί με κλειστά τα μάτια.

Από όλα τα παραπάνω καταλήγω στα εξής τρία συμπεράσματα:

• Το Internet ως μέσο αποθήκευσης χρησιμοποείται όλο και πιο πολύ κι αυτό δεν είναι τόσο απλό όσο ακούγεται.
• Το να δομήσεις επαγγελματικά μια σχέση εμπιστοσύνης είναι βήμα απαραίτητο για την επιτυχία σου.
• Είναι ακόμα δύσκολο να αφήσεις το κοτόπουλό σου στο ψυγείο κάποιου άλλου :o)