Sites του περασμένου αιώνα

Ο χρόνος στον κόσμο της πληροφορίας είναι πολύ σχετικός. Το ημερολογιακό έτος μεταφράζεται σε χρόνια όταν μιλάμε για τεχνολογία. Και τα χρόνια σε δεκαετίες. Ο ελληνικός κόσμος του διαδικτύου είναι πίσω μερικούς αιώνες. Αυτό ακούγεται κοινότοπο, αλλά δεν είναι.

Δεν έχω ιδέα ποιοι αναλαμβάνουν να σχεδιάσουν τους δικτυακούς τόπους του επίσημου κράτους ή των μεγάλων ελληνικών portals. Όμως αυτό που ξέρω είναι ότι από το πρώτο pixel της οθόνης έως την τελευταία γραμμή κώδικα ό,τι έχει κατασκευαστεί είναι προχειροφτιαγμένο, κακόγουστο και με πολλά λάθη.

Στο σημερινό κόσμο του web design υπάρχουν κάποιοι όροι που προφανώς είναι άγνωστοι τόσο σε αυτούς που αναλαμβάνουν να κατασκευάσουν τα έργα όσο και σε αυτούς που τα κατέχουν. Τέτοιοι όροι είναι: css, κατάργηση των tables, semantics, προσβασιμότητα, information design κ.α.

Ενδεικτικά τόλμησα να περάσω από validation test μερικά κρατικά sites: του Προέδρου της Δημοκρατίας, του Πρωθυπουργού και της Βουλής των Ελλήνων και δύο μεγάλα ελληνικά portals: το in.gr και το e-shop.gr. Φυσικά τα αποτελέσματα είναι αποηγοητευτικά, όπως φαίνεται και στην εικόνα δεξιά. Ακόμα χειρότερα είναι τα πράγματα αν κάποιος επιχειρήσει να διαβάσει τον html κώδικα από πίσω. Το χάος δεν περιγράφεται.

Οι λόγοι της αποτυχίας

Αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι, και για όποιον έχει επιχειρήσει να συνεργαστεί με κρατικό φορέα στο θέμα, η ευθύνη δε βαραίνει μόνο τους τεχνικούς που αναλαμβάνουν να υλοποιήσουν ένα δικτυακό τόπο.

Πριν από οτιδήποτε άλλο η ευθύνη βαραίνει τους πελάτες, τους όποιους πελάτες, οι οποίοι ως συνήθως θέλουν το έργο χτες και είναι διατεθιμένοι να παραδόσουν υλικό (κείμενα, φωτογραφίες, λογότυπα κλπ.) μεθαύριο. Ολόκληρη ανάλυση μπορεί να γίνει στο πως ένας πελάτης αντιμετωπίζει το δικό του δικτυακό τόπο, ο οποίος τελικά είναι μια φτηνή και πολύ αποτελεσματική διαφήμιση. Το λιγότερο. Αν ο πελάτης είναι το δημόσιο, πολλές ανόητες συμπεριφορές εξηγούνται, χωρίς ωστόσο να δικαιολογούνται. Αλλά για ιδιώτες που αποσκοπούν όχι μόνο στην δικτυακή τους παρουσία, αλλά και στο άμεσο κέρδος, πραγματικά δεν ξέρω τι να πω.

Γνωρίζω εκ των έσω πόσο δύσκολη γίνεται η δουλειά ενός ανθρώπου που καλείται να υλοποιήσει ένα έργο για το Web με όλα αυτά τα προβλήματα να του κάνουν δύσκολη τη ζωή. Όμως είναι εντελώς αδικαιολόγητη η όποια εταιρία δραστηριοποιείται στο Web design να φέρνει τόσο κακά αποτελέσματα. Ξεχνάω ότι πιο σημαντικός θεωρείται ο άνθρωπος που κλείνει μια συμφωνία (ειδικά όταν αυτό γίνεται όχι και τόσο καθαρά), παρά αυτός που καλείται να κάνει να δουλεύει ένα ολόκληρο σύστημα υπηρεσιών για το διαδίκτυο.

Δυστυχώς, η νοοτροπία δεν είναι “δημιουργήστε καλύτερες υπηρεσίες και θα ανταμοιφθείτε γι’ αυτό”, αλλά “ας κλείσει η δουλειά και βλέπουμε πως θα λύσουμε το θέμα”. Όσο υφίσταται αυτή η αρρωστημένη νεοελληνική λογική τόσο θα βλέπουμε κακές δουλειές στο Web.

Γιατί η ποιότητα να είναι σημαντική;

Με άλλα λόγια: αφού ένα site παίζει, τι να τα κάνω τα validation tests; Στην ουσία το ερώτημα επιστρέφει στους πελάτες κάθε μορφής.

Απαντώ με ερωτήσεις: Θέλω ο τόπος μου να εμφανίζεται το ίδιο σε όλους τους browsers; Θέλω να είναι γρήγορος; Θέλω να ανανεώνεται εύκολα; Θέλω να ανεβαίνει ψηλά στις μηχανές αναζήτησης; Θέλω να μπορούν να έχουν πρόσβαση σε αυτόν άνθρωποι με αναπηρίες; Κι άλλα.

Αν τα θες αγαπητέ πελάτη αυτά, ζήτα τα. Ο τόπος σου είναι η αυλή σου, το σπίτι σου, το μαγαζί σου. Τότε ναι, να θέσεις ερωτήματα, να έχεις απαιτήσεις, να αφήσεις τον ειδικό να σου λύσει τα προβλήματα και, όπως θα έκανες με μια διαφήμιση στην τηλεόραση, να είσαι διατεθειμένος να πληρώσεις.

Και στο φινάλε τι πάει να πει “γιατί η ποιότητα να είναι σημαντική;” που έγραψα πιο πάνω; Πρέπει να το αποδείξω κιόλας;