Πράγα

Με λίγο ξεθωριασμένα τα κόκκινα του κομμουνιστικού της παρελθόντος και πιο έντονα τα πολύχρωμα ρούχα του δυτικού κόσμου, η Πράγα είναι μια πανέμορφη πόλη που σε εντυπωσιάζει και δε θέλεις να φύγεις από εκεί. Βρέθηκα εκεί για σχεδόν μια βδομάδα κι αν μπορούσα, θα έμενα πολύ περισσότερο.

Η Πράγα, τουλάχιστον στο κέντρο της, είναι ένα τεράστιο μουσείο. Κάθε της κτήριο έχει μια ιστορία από πίσω του κι αυτό φαίνεται. Ξεκινώντας από την αρχαιότητα και περνώντας μέσα από το Μεσαίωνα, την Αναγέννηση και τον 20ο αιώνα φτάνει στο σήμερα φέροντας σημάδια όλων αυτών των αιώνων.

Κάστρα, πολύπλοκα οικόσημα, μπαρόκ ρυθμός και στη μέση ένα ποτάμι να την κόβει στα δυο, ο Μολδάβας, η Πράγα σε αιχμαλωτίζει. Η τέχνη βρίσκεται σε κάθε σοκάκι, κάθε εκκλησία και φυσικά στα αμέτρητα μουσεία της. Ακόμα και οι επισκέπτες που δεν πολυενδιαφέρονται για τη μουσική, τη ζωγραφική, την αρχιτεκτονική και τη γλυπτική, τελικά αιχμαλωτίζονται.

Μια πόλη να τη ζεις

Με εντυπωσίασε το σύστημα των συγκοινωνιών της Πράγας. Άπειρα τραμ να διασχίζουν σχεδόν όλη την πόλη, ένα εξαιρετικό, αν και αρκετά παλιό, μετρό και πολλά λεωφορεία κάνουν τις μετακινήσεις παιχνιδάκι. Ποτέ δεν προβληματίστηκα πως θα πάω στο σημείο που ήθελα και ποτέ δεν καθυστέρησα, ακόμα κι όταν έβρεχε.

Τα τεράστια πεζοδρόμια και το πλακόστρωτο στους δρόμους κάνουν την Πράγα πάρα πολύ φιλική για τους πεζούς. Στις διαβάσεις αυτοκίνητα, λεοφωρεία και τραμ κοκκαλώνουν να περάσουν οι πεζοί. Και στην Πράγα υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να πάνε στις δουλειές τους και βιάζονται, κι εκεί γίνονται φυσικές καταστροφές, κι εκεί χρειάζεται να ξαναστρωθεί ένας δρόμος. Όμως δεν άκουσα ούτε ένα κορνάρισμα, δεν είδα κανένα να μη σέβεται τους υπόλοιπους και δεν είδα ούτε μία λακούβα στους δρόμους. Αν αυτό δεν είναι πολιτισμός, τότε τι είναι; Η σύγκριση με την Ελλάδα είναι αναπόφευκτη και δυστυχώς για εμάς συντριπτική.

Μέσα στην πόλη υπάρχει παντού πράσινο, οι λόφοι για βόλτες, καφέδες και πικ-νικ είναι σε απόσταση αναπνοής και τελικά αναρωτιέσαι, τι ακόμα χρειάζεσαι για να έχεις μια καλή καθημερινότητα.

Τι δε θα ξεχάσω

Μάλλον τίποτα.
Αν όμως θα έπρεπε να κρατήσω 3-4 πράγματα στη μνήμη μου μόνο, αυτά θα ήταν:

• Την εκπληκτική γέφυρα του Κάρολου πάνω από το Μολδάβα, που οδηγεί σε ένα από τα καλύτερα θεάματα που έχω δει ποτέ: το Αστρονομικό Ρολόι της Παλιάς Πόλης
• Την εθνική γκαλερί της Πράγας με έργα των Picasso, van Gogh, Delacroix κι άλλων σπουδαίων ζωγράφων
• Το design και την τυπογραφία στους δρόμους (για να μην ξεχνιόμαστε)
• Το μουσείο Κομμουνισμού, που περιγράφει την ιστορία ενός αιώνα μιας ολόκληρης πόλης και είναι μάθημα για όλους μας

Για όλα αυτά κι ακόμα περισσότερα από την υπέροχη Πράγα, μπορεί κάποιος να δει όλες τις φωτογραφίες που έβγαλα στο Flickr.