Το ρίσκο του portfolio

Οι άνθρωποι του front-end (δεν είναι ακριβής ο όρος, αλλά θα φανεί τι εννοώ), δηλαδή οι άνθρωποι των οποίων η δουλειά εκτίθεται στο Web στα μάτια όλων π.χ. web designers, front-end developers, γραφίστες, αρθογράφοι, content strategists κλπ έχουν ένα μειονέκτημα σε σχέση με τους ανθρώπους που κάνουν τη δουλειά που δε φαίνεται άμεσα: εκτείθενται στους πάντες.

Πράγμα το οποίο σημαίνει ότι η δουλειά τους είναι ανοιχτή στην όποια καλοπροαίρετη ματιά και στην όποια αισθητική του παρατηρητή. Όχι ότι μπορεί να γίνει κι αλλιώς. Αν η δουλειά σου έχει να κάνει με την οπτική επικοινωνία ή το γράψιμο είσαι αναγκαστικά εκτεθειμένος. Αν κάνεις web design, πρέπει να προσέξεις και την παραμικρή σκιά στο design σου. Αν γράφεις, διαβάζεις ξανά και ξανά το κείμενο μήπως κάτι δεν έχει πάει όπως θα έπρεπε. Αν είσαι back-end developer, σε παίρνει να αφήσεις και κάποια σκουπιδάκια στον κώδικά σου που δε θα τα δει κανείς.

Δε συγκρίνω πράγματα ανόμοια, αναφέρω μια διαφορά. Δε λέω ότι δε μ’ αρέσει έτσι όπως έχουν τα πράγματα. Λέω ότι είναι ένα ρίσκο που αναγκάζεσαι να πάρεις.

Λογικό επακόλουθο: οι άνθρωποι που νιώθουν αυτή την πίεση προσεγγίζουν τη δουλειά σου με προσοχή και καλή διάθεση. Συνήθως. Οι άλλοι μπορεί να αποδειχτούν πολύ σκληροί στα όποια σχόλιά τους. Ακριβώς γιατί δεν ξέρουν πως να είναι να εκτείθεται τόσο ανοιχτά η δουλειά σου.

Τι γίνεται όμως όταν κάποιος βρίσκει μια δουλειά καλή και κάποιος άλλος την ίδια δουλειά όχι καλή; Ποιος νικάει;

Νομίζω ότι η δουλειά που εκτείθεται, πέρα από την αναγνώριση ή την απαξίωση της όποιας κοινότητας, δικαιώνεται από τον πελάτη και τους στόχους που αυτός είχε θέσει. Ακριβώς γι’ αυτό βρίσκω δυνατό χαρτί τα testimonials. Κι ακριβώς γι’ αυτό έχω επιλέξει να προβάλλω τα δικά μου testimonials.

Ένα πραγματάκι ακόμα για τα testimonials: νομίζω ότι όποιος αποφασίσει να γράψει δυο λόγια για σένα και τη δουλειά σου δε θα γράψει ψέμματα. Ή καθόλου ή αλήθειες. Επιπλέον, τα καλά λόγια, επειδή λέγονται από τον πρώτο ενδιαφερόμενο, τον πελάτη/συνεργάτη σου δηλαδή, κάνουν πιο αντικειμενική τη δουλειά σου και μειώνουν λίγο το ρίσκο για το οποίο έγραφα πιο πάνω.

Όπως και να ‘χει, τι θα ‘ταν η ζωή χωρίς λίγο ρίσκο; Και τι ρίσκο... Το ρίσκο της δουλειάς σου!