Αυτός που “σκοτώνει” τις τιμές, “σκοτώνει” την κοινότητα
Αυτό το Σαββατοκύριακο έμαθα για μία βλακώδη πράξη ενός συναδέλφου. Είναι η 3η φορά που την αντιλαμβάνομαι -μάλλον έχει συμβεί περισσότερες- και μία σύμπτωση που επαναλαμβάνεται παύει να είναι σύμπτωση.
Ο συνάδελφος αυτός “σκοτώνει” τις τιμές της αγοράς κάνοντας προσφορές που είναι εξευτελιστικά μικρότερες από το μέσο όρο των τιμών των ανθρώπων της κοινότητας.
Πόσο εξευτελιστικά μικρότερες; Αν η κοινότητα κοστολογεί το project X με 10, αυτός το κοστολογεί 1. Ή 2. Ή έστω 3.
Τι σημαίνει “τιμές των ανθρώπων της κοινότητας”; Σημαίνει ότι δε μιλάμε για μεγάλες εταιρείες με πολυάριθμο προσωπικό και τελείως διαφορετικό μέγεθος. Μιλάμε για μικρά studio, agencies, freelancers κλπ.
Πώς ξέρω ποιος είναι αυτός ο μέσος όρος; Ρωτάω. Η δουλειά μου είναι και μέσα από τα χρόνια αντιλαμβάνομαι τα μεγέθη. Το ίδιο μπορεί και πρέπει να κάνει ο οποιοσδήποτε που δραστηριοποιείται σε ένα χώρο.
Αυτό από μόνο του δε λέει όλη την ιστορία.
Γιατί την ίδια στιγμή με κόπους, με πολλές φανερές και αφανείς προσπάθειες πάει να φτιαχτεί μια κοινότητα ανθρώπων στο χώρο του Web design & development που επικοινωνεί και συνεργάζεται. Δεν υπήρχε ποτέ στο παρελθόν. Δε μιλάμε για μαφία, μιλάμε για ένα οικοσύστημα στο οποίο ο καθένας προσπαθεί να βοηθήσει και να βοηθηθεί με τις όποιες δυνάμεις του. Συμβαίνει για κάθε επάγγελμα του κόσμου. Αν τέλος πάντων κάποιος έχει ακόμα αμφιβολίες, ας παρακολουθήσει 3-4 Open Coffee στην ΑΘήνα και στη Θεσσαλονίκη και θα γνωρίσει από κοντά για ποιους ανθρώπους μιλάμε.
Όταν λοιπόν ένα μέλος αυτού του οικοσυστήματος κινείται έτσι όπως κινείται ο φίλος μας, τότε πληγώνει όλους τους υπόλοιπους. Όταν το κάνει συστηματικά κι ασυνείδητα, τότε κάτι πρέπει να γίνει.
Μπορώ να δικαιολογήσω το νέο στο χώρο που κοστολογεί αντί για 10, 8 ή 7. Παραδέχομαι αυτόν που κοστολογεί 12 και κάνει τόσο καλή δουλειά, που αξίζει και παραπάνω. Όμως ο συστηματικός ευτελισμός των τιμών, είναι απαράδεκτος.
Σε κάθε περίπτωση ο άνθρωπος αυτός βλάπτει τον εαυτό του. Ο καθένας μπορεί να βλάψει τον εαυτό του - δε μας αφορά. Όταν όμως βλάπτει τους πάντες, μας αφορά.
- Γιατί με τα χρήματα που ζητάει είναι δεδομένο ότι θα πάρει τη δουλειά. Όμως είναι εξίσου δεδομένο ότι αυτό που θα παραδώσει θα είναι από μέτριο έως κακό.
- Γιατί οι κακές δουλειές έχουν ως αποτέλεσμα δυσαρεστημένους πελάτες. Οι οποίοι χάνουν την εμπιστοσύνη τους στους μικρούς και στο μυαλό τους δικαιώνονται μόνο οι μεγάλες εταιρείες του χώρου.
- Γιατί μέσα απ’ όλο αυτό ο ίδιος δε βελτιώνεται.
- Γιατί εξευτελίζεται συνεχώς όταν δήθεν κόπτεται για την ποιότητα που τα projects πρέπει να έχουν.
- Γιατί πάντα θα υπάρχει κάποιος πιο φτηνός από σένα. Η μείωση των τιμών είναι το μόνο εύκολο. Ένας τέτοιος φτηνός δεν είναι φτηνός, είναι φτηνιάρης. Ο αληθινά οικονομικός είναι αυτός που προσφέρει την καλύτερη αναλογία ποιότητας/κόστος.
- Γιατί αυτή η κραυγαλέα μείωση των τιμών, οδηγεί σε μαρασμό ολόκληρη την κοινότητα.
- Γιατί το studio που προσπαθεί να τα βγάλει πέρα μετρώντας τους μισθούς που δίνει, τα πάγια έξοδά του, το software & hardware στο οποίο επενδύει και γενικά όλη του την κίνηση, απελπίζεται.
- Γιατί ο άνθρωπος αυτός επιδεικνύει αχαριστία απέναντι σε όλους αυτούς στην κοινότητα που κατά καιρούς τον στήριξαν.
- Γιατί κάνει και τους υπόλοιπους να είναι πιο καχύποπτοι, πιο επιφυλακτικοί και να μην κάνουν κινήσεις προς τα εμπρός.
Δε με ενδιαφέρει ποιος ήταν ο πελάτης που τελικά επέλεξε τον πιο φτηνό, τον κραυγαλέα πιο φτηνό. Ο πελάτης αυτός μπορεί να βρέθηκε σε στιγμή αδυναμίας, να εξαπατήθηκε, να κατάλαβε λάθος πράγματα. Ποτέ, μα ποτέ δε θα βελτιωθούμε αν ψάχνουμε να βρούμε που φταίει ο άλλος. Αν αρχίζουμε να χαστουκίζουμε τον εαυτό μας που και που, υπάρχει μια ελπίδα.
Με όλο αυτό το κείμενο δε μιλάω εξ’ ονόματος κάποιου άλλου. Δεν προσπαθώ να καπηλευτώ αυτό το ατυχές γεγονός για να κερδίσω κάτι. Ούτε έχω τόση δύναμη ώστε να μπορώ ν’ αλλάξω μόνος μου τα πράγματα. Είμαι μέλος της κοινότητας και μιλάω ως κάποιος που ζημιώθηκε έμμεσα από αυτή την τελευταία κίνηση κι άμεσα πολλές φορές στο παρελθόν.
Φυσικά και δεν πρόκειται να κατονομάσω το πρόσωπο. Αυτό θα ήταν δημόσια διαπόμπευση και θα έφερνε άλλα αποτελέσματα.
Όμως θα αμυνθώ. Θα φροντίσω να αμυνθούμε πολλοί μαζί γιατί δεχόμαστε συστηματικά (ή εντελώς ασυνείδητες ή εντελώς αισχρές) επιθέσεις κι αυτό δεν μπορούμε να το αφήσουμε να περάσει.
ΥΓ. Δε θα είχα κανένα πρόβλημα να μη βγάλω αυτό το post δημόσια, όπως το απέφυγα πολλές φορές στο παρελθόν. Αλλά το βγάζω με την ελπίδα να παίξει το ρόλο της προληπτικής ιατρικής για να μειώσουμε όσο μπορούμε τέτοια φαινόμενα στο μέλλον.
Εγγραφείτε στα RSS feeds
Δημήτρης
21 June 2010