Φαντάσματα από τα 20 ξανάρχονται

Έτσι όπως οι θλιβερές πόλεις περνάνε από το παράθυρό μου
Μπορώ να δω ένα φρεσκοπλυμένο φεγγάρι μέσα από την ομίχλη
Μια φωνή στο κεφάλι μου σπάει τις αναλογίες...

Επέζησα παρά τη θέληση του τρελλαμένου φίλου μου
Ο κόσμος μου ήταν αποκλεισμένος, αλλά η σιωπή έσπασε
Και είπε:

“Ακολούθησέ με κάτω στην κοιλάδα
Το φεγγάρι ματώνει από μέσα σου”

Μικρέ μου μην ανησυχείς
Αυτός ο παγωμένος κόσμος δεν είναι για σένα
Ξεκούρασε το κεφάλι σου πάνω μου
Έχω τη δύναμη να σε κουβαλήσω

Φαντάσματα από τα 20 ξανάρχονται
Χρυσά καλοκαίρια μόλις σε κρατάνε

—-
(Διασκευή σε στίχους γίνεται; Εγώ έκανα μία.)