Αγαπητό Flash…

...είναι λίγο παράξενο να σου γράφω. Μετά από τόσα χρόνια αφιερωμένης, αλλά σιωπηλής φιλίας ήρθε νομίζω η ώρα να σου πω γιατί απομακρύνθηκα από σένα.

Πρώτα απ’ όλα μου φαίνεται αμφίβολο για το πόσο θα σου κάνει καλό η νέα σου οικογένεια, Adobe. Μου αρέσει ο τρόπος που κάποιος αλληλεπιδρά με σένα και σκέπτομαι ότι ίσως αυτό να δυσκολέψει στο μέλλον.

Ο κύριος λόγος όμως είναι τα Web Standards. To ξέρεις, το ξέρω, όλοι το ξέρουν ότι η φύση σου είναι αντίθετη προς τα standards. Μερικοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν ότι εσύ πηγαίνεις πέρα από το Web. Όμως εγώ είμαι εκεί. Η καταπληκτική τεχνολογία των CSS είναι τόσο ξεκάθαρη και προσαρμόσιμη στις ανάγκες που μπορεί να παρουσιαστούν. Μπορείς να ρίξεις το φταίξιμο σε μένα, τα CSS με έλκουν πολύ.

Τελευταία ασχολούμαι με ένα multimedia έργο. Όταν πρωτάκουσα γι’ αυτό έτρεξα προς εσένα κι όχι στο παχουλό κι άκομψο ξαδερφάκι σου Director. Έτσι είχα για μια ακόμα φορά την ευκαιρία να εκτιμήσω την κομψότητα σου. Μέχρι που το βασικό μου αρχείο (.fla) έφτασε τα 100ΜΒ. Τότε έγινες πολύ αργό. Μου έφαγες όλη τη RAM. Κι αρνήθηκες να κάνεις publish το αρχείο μου. Γιατί;

Είναι ρητορικό το ερώτημα. Δε θα ήθελα εξάλλλου να κλείσει αυτό το γράμμα με ένα τόσο αγενή τρόπο. Γνωρίζω γιατί υπάρχεις και πόσα πράγματα μπορείς να κάνεις. Και δεν ξεχνώ ότι εσύ ήσουν η αφορμή σε δύσκολες εποχές να δουλέψω μαζί σου και να γίνω ό,τι είμαι σήμερα.

Αυτά από μένα για την ώρα φίλε μου. Θα σε τρακάρω σύντομα κάπου εδώ γύρω.
Δικός σου