Βρίσκεστε στα παλιότερα κείμενα του blog. Αφού διαβάσετε αυτό που σας ενδιαφέρει, μπορείτε να επιστρέψετε στα καινούρια.

Monday 12.07.2010, ¶ Χαλαρή κουβέντα, 3 Σχόλια

Ένα bit αλλαγής στη ζωή σου

Την προηγούμενη εβδομάδα είχα μία σπάνια εργασιακή πολυτέλεια: πήραμε το αυτοκίνητο με δύο φίλους και ανεβήκαμε στο βουνό. Μεσοβδόμαδα. Τετάρτη.

Φτάσαμε εκεί που τα τηλέφωνα δεν πιάνουν και δουλέψαμε χωρίς υπολογιστές και τα σχετικά, πάνω σε μια κόλλα χαρτί. Δεν ήταν βέβαια η συνηθισμένη μορφή δουλειάς, αλλά ήταν μια μέρα που ο χρόνος επιμηκύνθηκε κι ό,τι βγήκε ήταν κάτι που δεν μπορούσα να σκεφτώ εδώ και μήνες.

Είναι πολύ εντυπωσιακό πόσες ιδέες παραμονεύουν στη γωνία και περιμένουν να εμφανιστούν με την πρώτη ευκαιρία.

Σε ένα κόσμο που οι συνθήκες δουλειάς προκαλούν όλο και περισσότερη δυσφορία αυτή η μέρα ήταν ανακουφιστική. Γιατί κατάλαβα ότι όσο κι αν πιέζεσαι από τις καταστάσεις, πάντα υπάρχει κάτι που δεν το έχεις σκεφτεί κι αξίζει να το κυνηγήσεις.

Μερικά συμπεράσματα λοιπόν:

  • Φτιάξε ομάδες. Όσο καλός κι αν είσαι σε κάτι, δύο ή τρεις ή περισσότεροι μπορούν να κάνουν πιο πολλά πράγματα με καλύτερο τρόπο. Κλασσικό μεν, ισχύει δε. Η δυσκολία είναι να τους βρεις. (Άλλος ένας λόγος να αποποιηθείς τον όρο “freelancer”.)
  • Όταν έχεις μια ιδέα κάτι, σκέψου παγκόσμια. Δεν έχει κανένα νόημα στη δική μας τη δουλειά να σκεπτόμαστε τοπικά. Οι λόγοι είναι πολλοί και είναι τόσο θλιβεροί, που δε θα πω ούτε έναν.
  • Το να αποκόπτεσαι από την καθημερινότητα για μισή ώρα τη μέρα είναι ίσως η πιο ύπουλη και πιεστική ανάγκη που δεν αντιλαμβανόμαστε. Άλλοι το κάνουν φροντίζοντας τα φυτά τους, άλλοι πάνε για τρέξιμο κλπ.
  • Δοκίμασε πράγματα. “Get busy living, or get busy dying”.
  • Η αποτυχία και η επιτυχία είναι αυστηρά προσωπικές έννοιες. Ναι μεν αυτό που κάνεις είναι ελεύθερο προς σχολιασμό σε όλους, αλλά “Haters, they are gonna hate”. Οπότε, ξεπέρασέ τους.

Όλα αυτά μπορούν ν’ αλλάξουν ένα ή περισσότερα bits από τη ζωή σου. Είναι λίγο αυτό;

ΥΓ. Σε αυτό το σκεπτικό ανακάλυψα κάτι που άρχισα να κάνω υποσυνείδητα εδώ και λίγο καιρό: να συντηρώ με ένα νέο τρόπο το αγγλικό blog. Σε διαφορετικό context από το ελληνικό, χωρίς την ανάγκη για σχόλια, κατηγορίες κι άλλα πράγματα που μπαίνουν στο δρόμο σου. Σχεδόν κάθε μέρα βρίσκω 10 ωραία λεπτά και γράφω κι από κάτι εκεί. Οπότε, πιθανόν να βρείτε ενδιαφέρον και να εγγραφείτε στο RSS feed του.

3 Σχόλια

Picture of Γεράσιμος

Πότε είναι το επόμενο; :D

Γεράσιμος
14 July 2010

Picture of Χρήστος

@Γεράσιμος

Γεράσιμε, με την photo που έχεις και αυτό το σχόλιο, τα σπας.
Είναι λες και δεν βλέπεις την ώρα για το επόμενο, λες και είσαι μικρό παιδάκι. (Χρήστος από Λάρισα)

Όντως Γιάννη είναι πολύ σημαντικά τα όσα αναφέρεις και δυστηχώς κάπου στην πορεία μερικές φορές οι ανάγκες μας αμελούνται για καιρό, παραμερίζονται.

Επειδή για μερικούς είναι δύσκολο να πάνε στο βουνό. Θα προτείνω κάτι που έκανα.
Μια βόλτα με κάποιο οίκειο πρόσωπο, σε κάποιο όμορφο μέρος της πόλης. (π.χ: δίπλα στο ποτάμι, σε ένα πάρκο). Εννοείτε ότι θα έχεις ενημερώσει το άτομο αυτό για τον σκοπό της βόλτας. Όποτε σου κατεβαίνει μια έμπνευση μπορείς να την ηχογραφείς στο κινήτο σου και ίσως και να την συζητάς ώστε να αναπτύσετε η ιδέα την ίδια στιγμή της δημιουργίας της.

Γίαννη μιάς και είναι το πρώτο μου post στο blog σου θα ήθελα να σου πω συγχαρητήρια για όσα γράφεις και για τον χρόνο που αφιερώνεις.

Χρήστος
19 July 2010

Picture of porcupine

Ευχαριστώ Χρήστο. Welcome!

porcupine
19 July 2010

-- Τα σχόλια για το post αυτό είναι κλειστά.