Blackfield live στη Θεσσαλονίκη

Λένε ότι ένα γκρουπ δείχνει την πραγματική του αξία στα live του. Συμφωνώ.

Οι Blackfield, το αποτέλεσμα της συνεργασίας του Steven Wilson των Porcupine Tree από τη Μ. Βρεττανία και του Aviv Geffen από το Ισραήλ έπαιξαν χτες στη Θεσσαλονίκη κομμάτια από τον πρώτο τους δίσκο, Blackfield κι από το δεύτερο, Blackfield ΙΙ για περίπου δύο ώρες και το αποτέλεσμα ήταν υπέροχο.

Κάποιος, πριν αρχίσει η συναυλία, μου έλεγε ότι το καλό με τους Blackfield είναι ότι αρέσουν και στα κορίτσια κι αυτό ήταν ολοφάνερο. Η αναλογία ήταν περίπου 1 προς 1, σε αντίθεση με τους Porcupine Tree, που παίζουν σαφώς πιο περίεργη και σκληρή μουσική. Όπως και να ‘χει, εμείς πήγαμε για τη μουσική κι άξιζε με το παραπάνω. Φαίνεται ότι όπου μπλέκεται ο Wilson κάνει τα live πολύ, πολύ καλύτερα από τα studio.

Το γκρουπ έπαιζε σε απόλυτη αρμονία. Ο Geffen ήταν ενθουσιασμένος και το έδειχνε. Ο Wilson, πάντα ξυπόλυτος, έπαιζε τα σόλα με μεγάλη ένταση. Από τους υπόλοιπους εντυπωσιακός ήταν ο ντράμερ, ο οποίος κρατούσε όλα τα κομμάτια εκπληκτικά.

Η συναυλία άρχισε με το “Once”, το οποίο ξανάπαιξαν προς το τέλος ακόμα πιο δυνατά. Αυτό μαζί με το “Thank you”, μια απίστευτη διασκευή από το αρχικό της Alanis Morissette, ήταν οι καλύτερες στιγμές του δίωρου. Οι Blackfield έπαιξαν σχεδόν όλα τα κομμάτια των δύο άλμπουμς, αν και το “Summer” που περίμενα να ακούσω δεν ήταν στο πρόγραμμα.

Οι Blackfield μου αρέσουν πολύ. Στο live τους ήταν δυο φορές καλύτεροι. Μετά τη συναυλία είχες μια τρομερή αίσθηση ανανέωσης που κρατάει ακόμα. Όμως όλα αυτά για μένα ήταν ζέσταμα. To καλό αρχίζει όταν ξανάρθουν οι Porcupine Tree. Ελπίζω σύντομα.