Τα εταιρικά websites είναι τις περισσότερες φορές βαρετά. Ή αδιάφορα. Ή όμοια μεταξύ τους.
Γιατί όμως; Γιατί οι άνθρωποι που τα κατέχουν και τα διαχειρίζονται, δέχονται να βγάλουν προς τα έξω μόνο μια εικόνα σοβαρότητας και μένουν εκεί. Πιστεύω ότι αυτό είναι λάθος. Κι ότι αυτό το λάθος διορθώνεται με γνώση και αποφασιστηκότητα.
Αυτά και πολλά άλλα γράφω σε ένα guest post στο “Επιχειρώ” με τίτλο: Εταιρικές ιστοσελίδες: από το μέτριο στο καλό. Το “Επιχειρώ” είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα γωνιά του Διαδικτύου για νέους ανθρώπους που προσπαθούν να σταθούν όρθιοι σε αυτούς τους καιρούς και να ισχυροποιήσουν την επιχειρηματική τους δράση. Νομίζω ότι αξίζει την επίσκεψή σας.
Ευχαριστώ πολύ τον κ. Χαμπληλομάτη για την ευγενική πρόσκληση και το ενδιαφέρον.
Ο Jonathan Ive είναι μάλλον ο πιο επιτυχημένος designer της εποχής μας. Μιλάει σπάνια κι όταν το κάνει, εμείς στεκόμαστε ένα βήμα πίσω κι ακούμε.
Αλλά τι λέει;
We struggle with the right words to describe the design process at Apple, but it is very much about designing and prototyping and making.
Το θέμα είναι το design και το prototyping και η δημιουργία, αλλά για να γίνουν αυτά χρειάζεται να οριστεί μια κοινή γλώσσα συνενόησης. Μία γλώσσα που αφορά τη διαδικασία του design.
It is so important to be light on your feet, inquisitive and interested in being wrong.
Ο καλός designer είναι ευκίνητος (προφανώς διανοητικά), έχει ερωτήσεις για τα πάντα κι ενδιαφέρεται για το λάθος ώστε μετά να βρει το σωστό.
Our goals are very simple - to design and make better products. If we can’t make something that is better, we won’t do it.
Αν δεν είναι καλύτερο, δεν το κάνουμε. Απλά πράγματα. Πόσες φορές αναλωνόμαστε στο να μην κάνουμε καλύτερα πράγματα, να μην παράγουμε καλύτερη δουλειά; Αν στην Apple αυτή είναι η διαχωριστική γραμμή, εμείς γιατί να θεωρούμε ότι μπορούμε να συμβιβαζόμαστε με λιγότερα; Κανένας designer στον κόσμο δεν έχει μεγαλύτερη πίεση από τον Ive.
What is more difficult is when you are intrigued by an opportunity. That, I think, really exercises the skills of a designer. It’s not a problem you’re aware or, nobody has articulated a need. But you start asking questions, what if we do this, combine it with that, would that be useful? This creates opportunities that could replace entire categories of device, rather than tactically responding to an individual problem. That’s the real challenge, and that’s what is exciting.
Υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα στην καθημερινότητά μας που δεν αντιλαμβανόμαστε ότι μπορούν να είναι καλύτερα. Αυτό γίνεται επειδή αφενός έχουμε συνηθίσει να τα θεωρούμε δεδομένα κι αφετέρου επειδή δε μας απασχολούν αρκετά ώστε να βρούμε τι μπορούμε να κάνουμε ώστε να τα βελτιώσουμε. Όταν αλλάζουμε την οπτική μας γωνία απέναντι στα πράγματα, είμαστε ένα βήμα πιο κοντά στο να τα ξανασχεδιάσουμε καλύτερα.
Examples are products like the iPhone, iPod and iPad. That fanatical attention to detail and coming across a problem and being determined to solve it is critically important - that defines your minute by minute, day by day experience.
Η με φανατισμό προσοχή στη λεπτομέρεια και το να καταπιάνεσαι με ένα πρόβλημα και το να είσαι αποφασισμένος να το λύσεις είναι πράγματα απόλυτης προτεραιότητας.
It’s incredibly time consuming, you can spent months and months and months on a tiny detail - but unless you solve that tiny problem, you can’t solve this other, fundamental product.
You often feel there is no sense these can be solved, but you have faith. This is why these innovations are so hard - there are no points of reference.
The devil is in the details. Υπάρχει λόγος. Κάθε μικρό, ασήμαντο πρόβλημα είναι μέρος του μεγάλου προβλήματος. Η πίστη βοηθάει. Η καινοτομία είναι δύσκολη γιατί δεν υπάρχουν προηγούμενα σημεία αναφοράς.
Our goal is simple objects, objects that you can’t imagine any other way.
Αυτό που όταν το φτιάξεις δεν μπορείς να το φανταστείς με κανέναν άλλο πιθανό τρόπο. Αυτό είναι το τέλειο προϊόν.
One of the things we’ve really learnt over the last 20 years is that while people would often struggle to articulate why they like something - as consumers we are incredibly discerning, we sense where has been great care in the design, and when there is cynicism and greed. It’s one of the thing we’ve found really encouraging.
Ο κόσμος μπορεί να μην είναι σε θέση να εξηγήσει γιατί του αρέσει κάτι, αλλά μπορεί πάντα να ξεχωρίσει το καλό από το λιγότερο καλό. Αυτός είναι ένας λόγος που κανένα marketing δεν μπορεί για πάντα να εξυψώσει ή να μειώσει την αξία ενός προϊόντος.
Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη του Jonathan Ive. Έχει τεράστια αξία.
Σήμερα το Speckyboy, το πολύ γνωστό website με resources για web designers & developers παρουσίασε 40 παραδείγματα καλής χρήσης του Responsive Design. Το porcupine colors ήταν ένα από αυτά τα 40 και το μοναδικό ελληνικό που βρέθηκε εκεί.
Τα υπόλοιπα websites είναι άκρως εντυπωσιακά και κάποια από αυτά ανήκουν στους καλύτερους web designers του κόσμου. Είναι αυτό που λένε ότι η αξία του νικητή δίνει δόξα στον ηττημένο. Μόνο που σε αυτή την περίπτωση είχαμε μόνο νικητές. Win-win δηλαδή.
Αυτός είναι ο τίτλος του πιο φρέσκου άρθρου μου που δημοσιεύτηκε σήμερα στο Smashing Magazine.
Το άρθρο ξεκίνησε να γράφεται για το blog αυτό, αλλά στην πορεία είδα ότι ίσως να μπορούσε να πάει και λίγο πιο μακριά. Τελικά έφτασε μέχρι το Smashing Magazine. Δεν έχω παράπονο.
Με δυο λόγια στο What Successful Products Teach Us About Web Design προσπαθώ να εξετάσω γιατί κάποια προϊόντα όπως π.χ. το Mini, ο αναπτήρας Zippo ή το iPhone μένουν διαχρονικά και το design τους εξυμνείται συνέχεια. Αλλά ακόμα περισσότερο προσπαθώ να δω τι μπορούμε εμείς οι web designers να κερδίσουμε από τα προϊόντα αυτά. Τελικά, καταλήγω ότι τη διαφορά κάνουν 3 πράγματα:
- Η ικανότητα του designer
- Το πόσο θα επικεντρωθούμε στο στόχο μας
- Η συνεχής προσπάθεια να κάνουμε καλύτερο το design μας
Έχω πολλά να γράψω για τη διαδικασία μέχρι να φτάσει το άρθρο να δημοσιευτεί σε ένα τόσο μεγάλο διαδικτυακό περιοδικό, αλλά αυτό χρειάζεται το δικό του άρθρο.
Μέχρι τότε... What Successful Products Teach Us About Web Design
Αν ψάξουμε μέσα στα λόγια των μεγάλων designers θα βρούμε την ίδια αρχή, εκπεφρασμένη με διαφορετικά λόγια, τα οποία όμως οδηγούνε στην ίδια αφετηρία.
Το design είναι ένα παιχνίδι ισορροπίας μεταξύ των περιορισμών που κάθε φορά ισχύουν. Το άρθρο του Joel Spolsky με τίτλο What is design έρχεται από το 2006, αλλά είναι πιο επίκαιρο από ποτέ.
Ας σχεδιάσουμε ένα καλάθι αχρήστων για τους δρόμους.
Το καλάθι αυτό θα πρέπει να είναι ελαφρύ ώστε να μπορούν οι καθαριστές να το αδειάζουν εύκολα.
Θα πρέπει όμως να είναι και βαρύ ώστε να μην το παίρνει ο αέρας.
Την ίδια στιγμή οφείλει να είναι μεγάλο ώστε να μη γεμίζει εύκολα από τα σκουπίδια που θα πετάνε οι διαβάτες.
Αλλά θα πρέπει να είναι και μικρό ώστε να μην εμποδίζει τους περαστικούς και τους αναγκάζει να βγαίνουν από την πορεία τους.
Δε σταματάμε εδώ. Το καλάθι αυτό θα πρέπει να είναι κλειστό από πάνω ώστε να μη διασκορπίζει ο αέρας τα περιεχόμενά του, αλλά και ανοιχτό ώστε να μη δυσκολεύεται ο κόσμος να πετάει τα σκουπίδια του περνώντας.
Και φυσικά θα πρέπει να είναι πολύ πολύ φτηνό.
Το απλό αυτό παράδειγμα του καλαθιού στην ουσία είναι η καρδιά του design: πώς θα καλυφθούν όλες οι ανάγκες, οι οποίες είναι υπαρκτές.
Αν τώρα επεκτείνουμε το πρόβλημα σε οποιοδήποτε μέσο, με οποιοδήποτε προϊόν η λογική που αναφέρθηκε πιο πάνω, συνεχίζει να ισχύει ακέραια. Και φυσικά όλα αυτά είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από τη διακόσμηση.
Νομίζω ότι αν αντιμετωπίζαμε σωστά το design από τη βάση του, θα προσεγγίζαμε και την αισθητική διαφορετικά κι εντέλει όλος μας ο κόσμος θα ήταν λίγο καλύτερος.
Η τυπογραφία στο Διαδίκτυο μπορεί να γίνει όσο περίπλοκη θέλουμε... σχεδόν.
Το The Ultimate Guide to Readable Web Typography είναι ένα άρθρο που πηγαίνει σε μεγάλο βάθος και υπόσχεται να μας δείξει τον απόλυτο τρόπο ώστε να εφαρμόσουμε τις αρχές της καλής τυπογραφίας.
Για να πετύχουμε όσα υπόσχεται το άρθρο χρειαζόμαστε τρία μεγέθη: το font-size, το line-height και το μήκος της γραμμής του κειμένου. Αυτά σε συνδυασμό με το golden ratio (ή “χρυσή αναλογία”) και τα μαθηματικά κάνουν το κόλπο να δουλεύει. Περίπλοκα μεν, ιδεατά δε.
Ενάντια σε όλες εκείνες τις ιστοσελίδες με το θόρυβο, τις μικρές γραμματοσειρές, τα ανούσια sidebars και τις ενοχλητικές, πολύ ενοχλητικές διαφημίσεις που κάνουν το διάβασμα βάσανο.
Ο κόσμος θέλει να μπαίνει σε ένα site και να μπορεί να διαβάσει το περιεχόμενο χωρίς να μπαίνουν στο δρόμο του εμπόδια. Αν δεν ήταν έτσι, δε θα είχαν τόση επιτυχία υπηρεσίες όπως το Instapaper, το Readability και οι RSS feeds readers.
Χρειάζεται να έχεις πίστη και χρειάζεται να έχεις μια αίσθηση εμπιστοσύνης και καλού γούστου, που θα υπερνικά τα στατιστικά και αυτό που αόριστα θεωρείται σωστό. Χρειάζεται πίστη στην ανθρωπότητα —ή πιο σωστά σεβασμό στην ανθρωπότητα— που μέχρι σήμερα κακώς εκλαμβάνεται ως ασύμβατη με το οικονομικό κέρδος.
Ο Brent Simmons πιστεύει σε ένα μέλλον που θα μπορεί να διαβάζεται.
Να καινοτομείς ή να αντιγράφεις; Αυτό το ερώτημα που υπάρχει εδώ και αιώνες, σήμερα που η γνώση διαχέεται πολύ πιο γρήγορα, είναι πιο ζωντανό από ποτέ. Και τα σφάλματα; Τα σφάλματα είναι επίσης πιο εξώφθαλμα από ποτέ.
Στο καταπληκτικό άρθρο, Copycats, o Matt Legend Gemmell υποστηρίζει ότι η καινοτομία δεν είναι το να φτιάχνεις κάτι εντελώς καινούριο, αλλά το να δίνεις καλύτερες απαντήσεις στα προβλήματα που ήδη υπάρχουν.
Τελικά, ισχυρίζεται, ότι το να αντιγράφεις είναι πιο δύσκολο από το να καινοτομείς. Όταν αντιγράφεις:
Κληρονομείς όλους τους περιορισμούς που ήδη υπάρχουν και προσθέτεις και νέους.
Τέτοιοι είναι:
- Ότι δε γίνεσαι πιστευτός. Η σύγκριση με το αρχικό προϊόν είναι εξώφθαλμη.
- Πιθανά νομικά προβλήματα λόγω της αντιγραφής.
- Ότι παραβιάζεις τη φυσική πορεία του design, δηλαδή το να σχεδιάζεις από μέσα προς τα έξω. Στην περίπτωση της αντιγραφής αναγκαστικά πηγαίνεις από έξω προς τα μέσα.
- Η ενδόμυχη, αλλά πάντα παρούσα, παραδοχή ότι αυτό που φτιάχνεις πρέπει να διαφέρει έστω και λίγο από το υπάρχον προϊόν.
Διαβάστε το Copycats.
Τις γνωρίζουμε καλά. Τόσα χρόνια ζούμε με αυτές. Τόσο η Georgia όσο και η Verdana είναι δύο καταπληκτικές γραμματοσειρές, που (όπως πάντα) χάνουν όταν έχουν να κάνουν με ελληνικούς χαρακτήρες.
Σήμερα, η υπηρεσία Webtype βγάζει τις γραμματοσειρές αυτές στην Pro μορφή τους, δηλαδή βελτιωμένες (ενδεικτικά η Georgia έρχεται με 856 glyphs!), σε περισσότερα βάρη και πλάτη και με νέα numerals.
Welcome Georgia Pro & Verdana Pro!
Το Kerning στην τυπογραφία είναι η διαδικασία της αλλαγής της απόστασης των γραμμάτων μιας λέξης μεταξύ τους ώστε το αποτέλεσμα να είναι οπτικά αποδεκτό.
Γιατί έχουμε ανάγκη όμως το kerning; Δε θα έπρεπε η απόσταση των γραμμάτων μεταξύ τους να είναι τέτοια που να φαίνονται πάντα όμορφες; Όχι πάντα. Κάποια γράμματα όταν έρθουν το ένα δίπλα στο άλλο δημιουργούν κενά που κάνουν τις λέξεις να φαίνονται άσχημες π.χ. το “ι” δίπλα στο “χ”.
Το kerning δε θα πρέπει να το μπερδεύουμε με το Tracking, που αλλάζει κι αυτό την απόσταση των γραμμάτων μιας λέξης, αλλά το κάνει για κάθε γράμμα. Ενώ δηλαδή, το kerning μπορεί να επηρεάσει δύο μόνο γράμματα μιας λέξης 10 γραμμάτων, το tracking θα πάει και θα “πειράξει” την απόσταση και στα 10. Το tracking στη γλώσσα του CSS είναι το letterspacing.
Όλα αυτά είναι πρόλογος για ένα πολύ ωραίο online παιχνίδι, το Kern Type που μας ζητάει να παίξουμε με το kerning μερικών λέξεων, αλλάζοντας την απόσταση των γραμμάτων μεταξύ τους.
Ακολουθεί περήφανο screenshot με το σκορ μου.
