Τα υπερσύγχρονα συστήματα μας ανακάλυψαν ότι προσπαθείτε να μας επισκεφθείτε από έναν κακό browser, τον Internet Explorer 7 ή κάποιον ακόμα χειρότερο (όπως ο Internet Explorer 6)! Το site αυτό κάνει χρήση τεχνολογιών που δεν μπορούν να γίνουν αντιληπτές από ένα τόσο απαρχαιωμένο λογισμικό.
Ένα ακόμα project μπήκε στα πρόσφατα έργα. Είναι το Social Whale Profile & Search.
Πρόκειται για δύο διαφορετικές υπηρεσίες που έβγαλε το Social Whale. Το Profile είναι ένας χώρος που σε μία σελίδα μόνο φαίνεται η δραστηριότητα ενός μέλους του Social Whale σε όλα τα κοινωνικά δίκτυα, όπως π.χ. το Facebook, Twitter, Flickr, YouTube κλπ. Ο τρόπος με τον οποίο εμφανίζονται όλες αυτές οι πληροφορίες και η γενικότερη λειτουργία της υπηρεσίας είναι κάτι εντελώς νέο για τα δεδομένα παγκόσμια.
Το Search είναι εξίσου καινοτόμο. Αναλαμβάνει να ψάξει στα σημαντικότερα social networks τον όρο που του δίνει ένας επισκέπτης κι επιστρέφει σε πραγματικό χρόνο τα αποτελέσματα, χωρισμένα ανά κατηγορίες.
Για όλη τη δουλειά που έγινε σε επίπεδο design μπορείτε να διαβάσετε το σχετικό case study ή να επισκεφθείτε απευθείας το Profile (το link θα σας οδηγήσει στο δικό μου προφίλ) και το Search.
Έστω και με αρκετή καθυστέρηση, ήρθε η ώρα να μπουν στο portfolio κάποιες νέες δουλειές.
Ξεκινάμε με την 24 Media, ένα έργο που ήταν άκρως παραγωγικό και πήγε άψογα. Το porcupine colors ανέλαβε τον επανασχεδιασμό καθώς και τη συγγραφή κώδικα της εταιρικής ιστοσελίδας.
Για όποιον ενδιαφέρεται υπάρχει το σχετικό case study που εξηγεί το τι και το πως.
Γνωρίζω όλο το background πίσω από αυτή την ιστορία. Ίσως κάποια στιγμή θα καθόμαστε με το Γεράσιμο, θα γυρίζουμε πίσω και θα γελάμε.
Και παρότι δεν έχω συμμετάσχει καθόλου, έχω μεγάλη αγωνία να πάει καλά. Όμως αυτή τη στιγμή, αυτό που ξέρω ότι το CSS Igniter είναι μια υπηρεσία που σπάνια βγαίνει από Έλληνες. Νομίζω ότι είναι τόσο καλή που θα κατακτήσει τον κόσμο των Wordpress developers. Όλο τον κόσμο όμως.
Τον γνώρισα ηχητικά πριν ακόμα ο Μελωδία βγει επίσημα στον αέρα. Και δύο φορές από κοντά που βρέθηκα στο studio.
(Σήμερα όταν ακούω Μελωδία πιο συχνά εκνευρίζομαι και λιγότερο το απολαμβάνω. Αλλά έτσι είναι αυτά. Οι άνθρωποι αλλάζουν.)
Ναι, σαφώς, το ραδιόφωνο που γνώριζα πριν και μετά τον Ιωάννου ήταν διαφορετικό. Όπως και τα Old Navy.
Ακόμα περισσότερο το γράψιμο.
Δεν ξέρω αν η εκφορά είναι πιο δυνατή από τα ίδια τα λόγια. Αλλά ο Ιωάννου είναι σπουδαίος γραφιάς και κατά τη γνωμή μου πολύ καλύτερος κειμενογράφος, παρά στιχουργός. Το “Σαββατοκύριακο στα ψέματα”, ένα μικρό διήγημα σε μία έκδοση του Μετρό (αν θυμάμαι καλά) μου άλλαξε πολλά πράγματα σε σχέση με το τι γράφεις, πως το γράφεις και τι το κάνεις αυτό στο τέλος.
Όλα αυτά τα λέω γιατί ο Ιωάννου δεν είναι πια στον Μελωδία, αλλά είναι στο protagon.gr κι αυτό είναι καλό νέο.
Το HTML5 For Web Designers είναι ένα μικρό, αλλά πολύ καλό βιβλίο.
Όμως το τι είναι καλό είναι διαφορετικό για τον καθένα. Νομίζω ότι έχει να κάνει με τις προσδοκίες που έχουμε, είτε μιλάμε για βιβλίο, είτε για για ταινία, είτε για οτιδήποτε.
Όταν ένα βιβλίο εκδίδεται από το A Book Apart και συγγραφέας είναι ο Jeremy Keith, τότε οι προσδοκίες είναι στο ταβάνι. Μετά διαβάζεις με το τι ακριβώς πραγματεύεται, βλέπεις ότι είναι μικρό και σε μέγεθος και σε αριθμό σελίδων και περιμένεις εντέλει μια καλή εισαγωγή στο θέμα. Σε αυτό λοιπόν, το HTML5 For Web Designers είναι εξαιρετικό.
Αποτελείται από 6 κεφάλαια. Ξεκινάει με μια εισαγωγή στην HTML, προχωράει στα πιο τεχνικά και κλείνει με δύο κεφάλαια περί semantics. Αυτά τα τελευταία μού άρεσαν πιο πολύ, μάλλον γιατί έχω ένα κόλλημα με τα semantics και γιατί προτιμώ τα τεχνικά να τα βλέπω στην οθόνη.
Ο Keith γράφει σαν να μιλάει σε ένα φίλο του κι αυτό κάνει την ανάγνωση παιχνιδάκι. Γνωρίζει το θέμα τόσο καλά που μπορεί να παίρνει θέση, να προτείνει πράγματα και να βλέπει στο μέλλον. Φυσικά, ό,τι γράφει είναι νόμος.
Συνοψίζοντας θα έλεγα ότι το HTML5 For Web Designers μου είπε: ”Εκμεταλλεύσου την ελευθερία που η HTML5 προσφέρει. Στόχος σου όμως πρέπει να είναι, όχι πως θα γράψεις κώδικα πιο γρήγορα για να τελειώνεις, αλλά πως θα γράψεις πιο σωστά για να ωφεληθεί περισσότερος κόσμος από αυτόν”.
Το βιβλίο θα το βρείτε στο A Book Apart, κοστίζει $18 και ευχαριστώ το Γεράσιμο που μου το δάνεισε.
Είναι ωραίο να βλέπεις το site σου να μπαίνει σε ωραία galleries. Αυτό το gallery όμως είναι ακόμα πιο σημαντικό γιατί υποστηρίζεται από μερικούς σπουδαίους designers/developers.
Μπήκε λοιπόν το porcupine colors στο HTML5 Gallery, πράγμα που σημαίνει ότι ο κώδικάς μου περνάει τη βάση. Να πω την αλήθεια δεν το πολυπίστευα όταν έκανα submit το site, γιατί υπάρχουν αρκετά πράγματα που θέλουν βελτιώση.
Ο Simon Singh είναι ένας βρεττανός συγγραφέας και τα βιβλία του έχουν επιστημονικό υπόβραθρο. (Αν δεν έχετε διαβάσει το Big Bang ή το Αίνιγμα του Fermat, τα προτείνω 100%).
Πρόσφατα ο Singh κυνηγήθηκε δικαστικά από την ένωση χειροπρακτικών της Μ. Βρεττανίας (παντού υπάρχουν τέτοιες ενώσεις όπως φαίνεται), γιατί υποστήριξε ότι η χειροπρακτική δε συνδέεται με την ανακούφιση του παιδικού άσθματος. Ο Singh έδωσε ένα μεγάλο αγώνα για να αποδείξει το αυτονόητο, αλλά την ίδια στιγμή πάλευε μαζί του όλη η επιστήμη εναντίον της ψευδοεπιστήμης.
Σαν να λέμε ότι αυτό που επί αιώνες έχει κατακτήσει ο άνθρωπος μέσα από τη γνώση, την έρευνα και το μόχθο απειλείται από κανονικούς απατεώνες, ανόητες μόδες και το lifestyle του εύκολου, του άκοπου.
Ο Singh κέρδισε μια δύσκολη δίκη κι αυτό είναι ό,τι πιο ευχάριστο έχει να μου πει η ανθρωπότητα τους τελευταίους μήνες.
Πρόκειται για τη μάχη ανάμεσα σε δύο διαφορετικά πράγματα, που το ένα πάει κόντρα κι εμποδίζει στο να εξελιχτεί το άλλο.
Από τη μία μεριά είναι η τεχνική. Τι χρώματα χρησιμοποιείς, πως διαχειρίζεσαι την τυπογραφία, το λευκό χώρο κλπ. Είναι το αν το design σου θα έχει vintage ή grunge τεχνοτροπία. Κάθε νέο στοιχείο design που προσθέτεις στη φαρέτρα σου είναι μία μικρή νίκη που πήρε πολύ κόπο και χρόνο να υλοποιηθεί. Αλλά είναι μια νίκη.
Από την άλλη μεριά είναι η καινοτομία, η νέα ιδέα, που είναι προϊόν υποσυνείδητης διεργασίας. Κάθε μέρα έχεις δεκάδες αφορμές που θα μπορούσαν είναι κομμάτι ενός design. Τις βλέπεις παντού: σε κτήρια, σε φυτά και ζώα, στους δρόμους, στα μαχαιροπήρουνά σου, παντού. Όλα αυτά είναι συγκεχυμένες εικόνες που σχεδόν ποτέ δεν μπαίνουν σε ένα κάδρο να προκύψει η ιδέα που λέγαμε.
Αυτά τα δύο είναι αντίθετα πράγματα. Η τεχνική σε φέρνει στο μικρόκοσμο του design. Πως θα κάνεις π.χ. πιο ρεαλιστικές τις σκιές είναι το θέμα σου. Παλεύεις με τα pixels και τα gradients. Αυτό όμως σε εμποδίζει να φιλτράρεις τις αφορμές και τις εικόνες που ήδη έχεις και που θα κάνουν τελικά το breakthrough. Το οποίο έτσι κι αλλιώς είναι σπάνιο.
Όσο αυξάνεται η πίεση της καθημερινότητας και η τεχνική και η καινοτομία βάλλονται. Απλώς με τα χρόνια μαθαίνεις που είσαι καλός σε επίπεδο τεχνικής και χρησιμοποιείς διάφορα tricks για να κερδίσεις χρόνο. Όσο για την καινοτομία; Οι παραστάσεις σου που θα χτίσουν το new best thing κοιμούνται. Κανένας δε σου ζητάει να τις ξυπνήσεις.
Οπότε δύο είναι τα μεγάλα θέματα σε όλο αυτό:
Πως αλλάζεις frame of mind και περνάς από το γενικό στο ειδικό και το αντίστροφο
Πως δεν αφήνεις την πίεση να σε κρατήσει στάσιμο
Μάλλον χρειάζεται τεράστια αυτοπειθαρχία, συγκέντρωση και ωριμότητα και για τα δύο. Πιθανολογώ ότι εκεί είναι που οι ομάδες νικάνε με διαφορά τις ατομικές προσπάθειες.
Ήταν η 3η φορά που είδα τους Porcupine Tree και υπάρχει μία ακόμα που είδα τον Wilson με τους Blackfield.
Ο κύριος Wilson και η παρέα του έπαιξαν την απόλυτη μουσική κι έβαλαν στο set αυτό που ίδιοι έλεγαν ότι δε θα παίξουν ποτέ live, το Stars die.
Από την τελευταία φορά που ήρθαν πέρασαν 5 χρόνια. Άλλοι άνθρωποι ήμασταν τότε και άλλοι τώρα. Η μουσική τους όμως ακόμα είναι υλικά και καύσιμα.
Δύσκολο να το περιγράψεις όλο αυτό. Όσοι καταλαβαίνουν, καταλαβαίνουν.
She said luck is all you make it
You just reach out and take it
Now let’s dance a while
She said nothing ever happens
If you don’t make it happen
And if you can’t laugh then smile
But after a while you realize time flies
And the best thing that you can do is take whatever comes to you
Cos’ time flies
Όταν ένα βιβλίο εκδίδεται από το A Book Apart και συγγραφέας είναι ο Jeremy Keith, τότε οι προσδοκίες είναι στο ταβάνι. Μετά διαβάζεις με το τι ακριβώς πραγματεύεται, βλέπεις ότι είναι μικρό και σε μέγεθος και σε αριθμό σελίδων και περιμένεις εντέλει μια καλή εισαγωγή στο θέμα. Σε αυτό λοιπόν, το HTML5 For Web Designers είναι εξαιρετικό.