Γιατί για ένα site του εξωτερικού

Για δύο λόγους. Ο πρώτος και πιο φανερός είναι γιατί το κοινό στο οποίο απευθύνεσαι είναι απείρως μεγαλύτερο. Όμως είναι και πιο απαιτητικό. Ειδικά όταν μιλάμε για το Smashing, που δε χρειάζεται συστάσεις.

Ο άλλος ο λόγος είναι ότι στην Ελλάδα το επίπεδο των τεχνολογικών blogs, και ειδικά στο design, είναι ασήμαντο. Δεν υποτιμώ κάποιες αληθινά καλές προσπάθειες, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι τα περισσότερα ελληνικά τεχνολογικά sites είναι κακές αντιγραφές του Techcrunch, του Mac Rumors, του WIRED κλπ. Ποιον να προσεγγίσεις, ποιος να σε κρίνει και ποιος να σε διαβάσει… Αν είναι να ρίξεις ένα βέλος, ας αξίζει τουλάχιστον ο στόχος. Κι αν τον πετύχεις τον πέτυχες.

Οι δυσκολίες

• Τόσο το άρθρο για το Smashing Magazine όσο και για το Noupe τράκαραν στη γλώσσα. Αυτό δηλαδή που γράφεις στη μητρική σου γλώσσα είναι αδύνατο να είναι το ίδιο καλό και σε μία άλλη. Εκτός κι αν ζεις χρόνια στο εξωτερικό κι έχεις περάσει πια σε άλλη κατάσταση.
  Το επίπεδο των αγγλικών μου είναι πολύ αξιοπρεπές, αλλά όταν απευθύνεσαι σε ένα άλλο κοινό, καταλαβαίνεις ότι δεν αρκεί. Αν κάτι νικάει αυτό το πρόβλημα είναι η επιμονή σου και η ποιότητα του άρθρου. Γράψε, δηλαδή, κάτι που δε θα μπορεί ο άλλος να μην το πάρει, γιατί θα βλέπει ένα πολύ ισχυρό potential.

• Έτσι, ερχόμαστε στη δεύτερη δυσκολία: Όλα έχουν ειπωθεί, όλα έχουν γραφτεί. Η αποστολή σου είναι ν’ ανακαλύψεις κάτι νέο, να δείξεις τα ίδια πράγματα από μια άλλη οπτική γωνία, ώστε να είσαι χρήσιμος στους αναγνώστες. Το άρθρο μου για το Smashing Magazine πέρασε από τρεις reviewers, ένας εκ των οποίων το απέρριψε ακριβώς γι’ αυτό το λόγο. Οι δύο άλλοι όμως πίστεψαν σε αυτό κι έτσι κατάφερε και βρήκε το δρόμο του. Αν αυτό το κείμενο ήταν καθαρά τεχνικό, τότε ή θα κοβόταν αμέσως ή θα δημοσιευόταν αμέσως. Αλλά ακριβώς επειδή είναι θεωρητικό, νομίζω ότι η δυσκολία ήταν διπλή.

• Το γράψιμο δεν είναι εύκολο πράγμα. Χρειάζεται αφοσίωση και παίρνει εβδομάδες, μπορεί και μήνες μέχρι να βρεις για το κείμενό σου τη σωστή μορφή. “Γράψε μεθυσμένος, κάνε αλλαγές νηφάλιος”. Αυτό λέει η ατάκα και είναι σοφή. Δε θυμάμαι ούτε εγώ πόσες φορές άλλαξα αυτό το άρθρο ώστε να στέκεται όπως πρέπει. Άξιζε τον κόπο; Για μένα ναι, 100%.

Η επιβράβευση

Νιώθεις την πρώτη επιβράβευση στην αρχή. Όταν στέλνεις την περίληψη και βλέπεις ότι κάνει ping σε κάποιον. Όταν αυτός ο κάποιος τώρα είναι ο Francisco Inchauste (που είναι υπεύθυνος για τα άρθρα της κατηγορίας User Experience στο Smashing), τότε δεν ξέρεις αν αυτό που βλέπεις είναι αλήθεια ή ζεις σε ένα άλλο σύμπαν.

Βέβαια, αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά στη χαρά να βλέπεις τις δικές σου λέξεις να βγαίνουν στον αέρα κι αρκετές χιλιάδες κόσμου να τις διαβάζουν. Βάλε και τα σχόλια και τότε φαντάσου πόσο δυνατό είναι αυτό το πράγμα.

Αν θα το ξανακάνω; Σίγουρα, ναι. Κι ακριβώς επειδή οφείλουμε να στεκόμαστε με τη δουλειά μας, όποια κι αν είναι αυτή, σε διεθνές επίπεδο, θα το προσπαθούσα no matter what.

Δυο λόγια για το τέλος: αν δεν ήταν ο Francisco, που πίστεψε τόσο πολύ στο άρθρο αυτό, δε θα γινόταν τίποτα. Με κατεύθυνε και με βοήθησε τόσο πολύ, που του χρωστάω. Ναι, προφανώς όλο αυτό ήταν μέρος της δουλειάς του, αλλά όταν το κάνεις τόσο επαγγελματικά και ταυτόχρονα ανθρώπινα, δεν μπορείς παρά να νιώθεις υποχρεωμένος. Τον ευχαριστώ πολύ λοιπόν, όπως και όλη την ομάδα του Smashing Magazine, που απέδιξαν πάλι ότι αξίζουν και με το παραπάνω την επιτυχία που έχουν.

Το άρθρο ξεκίνησε να γράφεται για το blog αυτό, αλλά στην πορεία είδα ότι ίσως να μπορούσε να πάει και λίγο πιο μακριά. Τελικά έφτασε μέχρι το Smashing Magazine. Δεν έχω παράπονο.

Με δυο λόγια στο What Successful Products Teach Us About Web Design προσπαθώ να εξετάσω γιατί κάποια προϊόντα όπως π.χ. το Mini, ο αναπτήρας Zippo ή το iPhone μένουν διαχρονικά και το design τους εξυμνείται συνέχεια. Αλλά ακόμα περισσότερο προσπαθώ να δω τι μπορούμε εμείς οι web designers να κερδίσουμε από τα προϊόντα αυτά. Τελικά, καταλήγω ότι τη διαφορά κάνουν 3 πράγματα:

• Η ικανότητα του designer
• Το πόσο θα επικεντρωθούμε στο στόχο μας
• Η συνεχής προσπάθεια να κάνουμε καλύτερο το design μας

Έχω πολλά να γράψω για τη διαδικασία μέχρι να φτάσει το άρθρο να δημοσιευτεί σε ένα τόσο μεγάλο διαδικτυακό περιοδικό, αλλά αυτό χρειάζεται το δικό του άρθρο.

Μέχρι τότε... What Successful Products Teach Us About Web Design

Τι εννοώ; Ότι για τα κείμενα αυτά πολλές φορές χρειάζεται να ετοιμάσουμε λίστες, να δημιουργήσουμε links, να εισάγουμε εικόνες κ.λπ. κι όλα αυτά μετά θα μπουν σε έναν editor μιας πλατφόρμας διαχείρισης περιεχομένου. Μπορεί λοιπόν κάποιος να γράψει ένα τυπικό κείμενο στο εργαλείο που έχει επιλέξει π.χ. το Word ή το Pages και στη συνέχεια, όταν φτάσει στον editor της πλατφόρμας να μετασχηματίσει π.χ. τις λίστες του από “κανονικό” κείμενο σε HTML element. Όσοι έχουμε περάσει από αυτή τη διαδικασία γνωρίζουμε πόσο μπορεί να μας αποσπάσει από αυτό που είναι σημαντικό: το γράψιμο.

Η άλλη πρόταση είναι να προετοιμαστεί όλο το κείμενο πριν την όποια πλατφόρμα κι αφού φτάσουμε εκεί να κάνουμε ένα απλό copy-paste. Τους τελευταίους μήνες, έχω ανακαλύψει πόσο καλύτερο είναι αυτό. Προτείνω λοιπόν 3 εργαλεία που κάνουν τη διαδικασία αυτή, όχι μόνο εφικτή, αλλά αληθινά καλή.

• Markdown
  Αν η Markup είναι η γλώσσα της HTML, η Markdown είναι η γλώσσα των γραφιάδων του Web. Μέσω κάποιων μικρών επεμβάσεων στα συμβατικά μας κείμενα μπορούμε να έχουμε αληθινό HTML κώδικα κι ας μη γνωρίζουμε ούτε γραμμή από αυτόν. Κι επειδή καταλαβαίνω ότι στην αρχή η Markdown τρομάζει, το μόνο που προτείνω είναι να της δώσετε μια ευκαιρία μισής ώρας. Δε χρειάζεται περισσότερο για να τη μάθετε και να μην την αλλάξετε ποτέ ξανά.
• iA Writer
  Ο iA Writer είναι για μένα ο απόλυτος editor συγγραφής κειμένων, ανεξάρτητα για το που προορίζονται. Φυσικά, υποστηρίζει Markdown. Περισσότερα έχω γράψει σε ξεχωριστό post για το software αυτό. Το ξέρω, το εμπιστεύομαι και δεν το αλλάζω. Enough said.
• Marked
  Το Marked είναι μια μικρή εφαρμογή που σκοπό έχει να κάνει προεπισκόπιση σε αληθινό χρόνο των κειμένων που γράφει κάποιος σε Markdown. Μάλιστα, το Marked παρέχει και 4 θέματα που κάνουν την προεπισκόπηση ακόμα πιο ελκυστική. Το Marked υποστηρίζει export του απαραίτητου κώδικα που θα χρειαστεί για τον editor της πλατφόρμας μας.

Έτσι, η διαδικασία πάει ως εξής: γράφεις στο iA Writer χρησιμοποιώντας Markdown και βλέπεις όσα έχεις γράψει στο Marked. Αφού τελειώσεις με το κείμενο, το αντιγράφεις από εκεί σε μορφή HTML και με ένα paste είσαι έτοιμος να δημοσιεύσεις στο blog σου ή στην οποιαδήποτε ιστοσελίδα.

Αξίζει όλη αυτή η διαδικασία για ένα κείμενο; Πιστεύω ναι για ένα απολύτως σημαντικό λόγο: γιατί όσο αυξάνεται ο βαθμός πολυπλοκότητας της καθημερινότητάς μας, τόσο μεγαλώνει και η ανάγκη να είμαστε πιο αποτελεσματικοί κι εστιασμένοι. Όταν μιλάμε για γράψιμο, το μόνο που οφείλεις να έχεις μπροστά σου είναι μια λευκή οθόνη—τίποτ’ άλλο. Τα εργαλεία αυτά που αναφέρω πιο πάνω προσφέρουν ακριβώς αυτό με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Γι’ αυτό τα θεωρώ σπουδαία.

Το design είναι ένα παιχνίδι ισορροπίας μεταξύ των περιορισμών που κάθε φορά ισχύουν. Το άρθρο του Joel Spolsky με τίτλο What is design έρχεται από το 2006, αλλά είναι πιο επίκαιρο από ποτέ.

Ας σχεδιάσουμε ένα καλάθι αχρήστων για τους δρόμους.
Το καλάθι αυτό θα πρέπει να είναι ελαφρύ ώστε να μπορούν οι καθαριστές να το αδειάζουν εύκολα.
Θα πρέπει όμως να είναι και βαρύ ώστε να μην το παίρνει ο αέρας.
Την ίδια στιγμή οφείλει να είναι μεγάλο ώστε να μη γεμίζει εύκολα από τα σκουπίδια που θα πετάνε οι διαβάτες.
Αλλά θα πρέπει να είναι και μικρό ώστε να μην εμποδίζει τους περαστικούς και τους αναγκάζει να βγαίνουν από την πορεία τους.
Δε σταματάμε εδώ. Το καλάθι αυτό θα πρέπει να είναι κλειστό από πάνω ώστε να μη διασκορπίζει ο αέρας τα περιεχόμενά του, αλλά και ανοιχτό ώστε να μη δυσκολεύεται ο κόσμος να πετάει τα σκουπίδια του περνώντας.
Και φυσικά θα πρέπει να είναι πολύ πολύ φτηνό.

Το απλό αυτό παράδειγμα του καλαθιού στην ουσία είναι η καρδιά του design: πώς θα καλυφθούν όλες οι ανάγκες, οι οποίες είναι υπαρκτές.

Αν τώρα επεκτείνουμε το πρόβλημα σε οποιοδήποτε μέσο, με οποιοδήποτε προϊόν η λογική που αναφέρθηκε πιο πάνω, συνεχίζει να ισχύει ακέραια. Και φυσικά όλα αυτά είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από τη διακόσμηση.

Νομίζω ότι αν αντιμετωπίζαμε σωστά το design από τη βάση του, θα προσεγγίζαμε και την αισθητική διαφορετικά κι εντέλει όλος μας ο κόσμος θα ήταν λίγο καλύτερος.

Συνήθως όταν μιλάμε για web design, το μυαλό μας πηγαίνει σε τεχνικές, σε εργαλεία και μεθόδους. Αυτή τη φορά όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά: ο Collison βλέπει το θέμα ολιστικά. Γιατί οι web designers να θεωρούμαστε craftsmen, δηλαδή άνθρωποι που δουλεύουν με τη λεπτομέρεια και με αγάπη γι’ αυτό που κάνουν; Έχει αξία να θέτεις στόχους σε ένα τόσο ευμετάβλητο μέσο όπως το Διαδίκτυο; Πόσο σημαντικό είναι να παρουσιάζεις προσεγγίσεις αντί για απαντήσεις;

Μια πραγματικά σπουδαία ομιλία, που σαν κι αυτή σπάνια μπορούμε να συναντήσουμε.

Το The Ultimate Guide to Readable Web Typography είναι ένα άρθρο που πηγαίνει σε μεγάλο βάθος και υπόσχεται να μας δείξει τον απόλυτο τρόπο ώστε να εφαρμόσουμε τις αρχές της καλής τυπογραφίας.

Για να πετύχουμε όσα υπόσχεται το άρθρο χρειαζόμαστε τρία μεγέθη: το font-size, το line-height και το μήκος της γραμμής του κειμένου. Αυτά σε συνδυασμό με το golden ratio (ή “χρυσή αναλογία”) και τα μαθηματικά κάνουν το κόλπο να δουλεύει. Περίπλοκα μεν, ιδεατά δε.

Καλύτερα designs για το Web από ελληνικά χέρια

Υπάρχει μια μεγάλη πρόοδος τα τελευταία χρόνια στο πως αντιμετωπίζουμε το σχεδιασμό και γενικότερα πως προσεγγίζουμε τα projects μας. Πιστεύω ότι συνεχίζουμε να υπολειπόμαστε σημαντικά από τον ανταγωνισμό στο εξωτερικό, αλλά τρέχουμε όσο κι όπως μπορούμε ώστε να καλύψουμε τα κενά μας.

Στο 2011 έγραψα ένα άρθρο για το Noupe παρουσιάζοντας κάποια από τα καλύτερα ελληνικά designs για το Web. Από τη διαδικασία αυτή έλαβα ακόμα πιο ηχηρά το μήνυμα που περιγράφω πιο πάνω.

Έχει μεγάλη αξία αυτή η προσπάθεια, ειδικά όταν γίνεται υπό τις τόσο αντίξοες συνθήκες που επικρατούν.

Η μη ύπαρξη της κοινότητας

Το γνωρίζαμε. Δεν υπάρχει η κρίσιμη μάζα στην Ελλάδα ώστε να σχηματιστεί μια κοινότητα ανθρώπων που θα μιλήσουν για Web design, που θα ανταλλάξουν ιδέες, θα κάνουν κάποιες κινήσεις από κοινού, θα βγάλουν νέες υπηρεσίες ή προϊόντα κλπ.

Μέσα στη χρονιά έγινε το Digitized, που αν δεν κάνω λάθος ήταν η πρώτη κίνηση να οργανωθεί ένα μίνι συνέδριο για Web designers. Η κίνηση είναι αξιέπαινη κι αξίζει την υποστήριξή μας. Μακάρι να συνεχιστεί και να είναι κάθε φορά και πιο επιτυχημένη.

Το Web design στην Ελλάδα όμως συνεχίζει να θεωρείται για πολύ κόσμο κάτι σαν πάρεργο ή υποπροϊόν των διαφημιστικών εταιρειών. Οι διαφημιστικές στην Ελλάδα έχουν κάνει πολλά καλά κι έχουν παράξει σπουδαίες δουλειές, αλλά σπάνια μπορούν να αποδείξουν ότι γνωρίζουν τη φύση του Διαδικτύου.

Όλα αυτά συντελούν στο να μην έχει δημιουργηθεί μια κοινότητα ανθρώπων του Web design.

Freelancers και μικρές ομάδες

Οι freelancers και οι μικρές ομάδες ανθρώπων ξεκίνησαν σαν γραφικοί Δον Κιχώτες. Μισότρελλοι και ικανοί “…μέχρι να στήσουν ένα Wordpress”, όπως ακούγεται ακόμα καμιά φορά.

Ευτυχώς δεν είναι έτσι. Μέσα στο 2011 συνεχίστηκε αυτό που είχε δειλά ξεκινήσει τα προηγούμενα χρόνια: δε χρειάζεται να είσαι μια μεγάλη εταιρεία για να προσφέρεις εξαιρετικές υπηρεσίες – μπορούν και οι μικρές ομάδες να το κάνουν καλά και πολλές φορές καλύτερα. Για την ακρίβεια, στο Web design οι καινοτομίες συνήθως έρχονται από τους μικρούς, γιατί αυτοί είναι που ενδιαφέρονται πιο πολύ, βελτιώνονται περισσότερο, είναι πιο ευέλικτοι και πιο τολμηροί. Επιπλέον, είναι αυτοί που έχουν πολύ μεγαλύτερη επαφή με το εξωτερικό και οι προσλαμβάνουσες παραστάσεις τους είναι πιο πλούσιες.

Βέβαια, στην Ελλάδα όλα αυτά δεν είναι ακόμα και τόσο φανερά, αλλά είμαι βέβαιος ότι είναι θέμα λίγου χρόνουν να γίνουν.

Νομίζω ότι αυτές οι σκέψεις συνοψίζουν την κατάσταση σε γενικές γραμμές σε ό,τι αφορά το Web design στην Ελλάδα για τη χρονιά που πέρασε.

Καλό 2012! Να έχουμε υγεία κι ανοιχτά μυαλά ώστε να γινόμαστε καλύτεροι μέρα τη μέρα.

Στην ουσία, τα δύο εικονίδια βρίσκονται το ένα επάνω στο άλλο, μόνο που το κάτω έχει opacity:0, που στην πορεία γίνεται 1. Καθώς γίνεται το rollover, το πάνω εικονίδιο χάνει όλο του το opacity. Αυτή η αλλαγή γίνεται ομαλά μέσα σε ένα δευτερόλεπτο. Το πέρασμα από τη μία στην άλλη φάση γίνεται με περιστροφή, επίσης σε ένα δευτερόλεπτο.

Δείτε το εφέ στην πράξη

Ο HTML κώδικας είναι:

<h1>
 <a href="#"><span class="logo"><img src="..." alt="" /></span></a>
 <a href="#"><span class="logo_off"><img src="..." alt="" /></span></a>	
</h1>

Ο CSS3 κώδικας έχει περισσότερο ενδιαφέρον:

 h1{
 width: 283px;
 height: 283px;
 -webkit-transition: all 1s linear;
 -moz-transition: all 1s linear;
 -o-transition: all 1s linear;
 transition: all 1s linear;
 position: relative;
 text-align: left;
   }

h1:hover{
 -webkit-transform: rotate(360deg);
 -moz-transform: rotate(360deg);
 -o-transform: rotate(360deg);
 transform: rotate(360deg);
}

span.logo{
 opacity: 1;
 -webkit-transition: all 1s linear;
 -moz-transition: all 1s linear;
 -o-transition: all 1s linear;
 transition: all 1s linear;   
 position: absolute;
 width: 283px;
 height: 283px;
}

h1:hover span.logo{
 opacity: 0;
}

span.logo_off{
 opacity: 0;
 webkit-transition: all 1s linear;
 -moz-transition: all 1s linear;
 -o-transition: all 1s linear;
 transition: all 1s linear;   
 position: absolute;
 width: 283px;
 height: 283px;        
}

h1:hover span.logo_off{
 opacity: 1;
}

Δείτε το εφέ στην πράξη

Για το h1 δίνουμε το μέγεθος των εικονιδίων και ζητάμε από την περιστροφή (που δηλώνεται στο :hover) να γίνεται μέσα σε ένα δευτερόλεπτο και με γραμμικό τρόπο.

Τα δύο span που έχουμε περιέχουν τα εικονίδια. Γι’ αυτά τους δίνουμε επίσης μια γραμμική μετάβαση ενός δευτερολέπτου, αλλά αυτή τη φορά όχι περιστροφή, αλλά το fade out/fade in.

Αν υπάρχει κάποιος πιο απλός τρόπος (όχι, όχι δε θέλουμε να το κάνουμε με JavaScript) να πετύχουμε το ίδιο εφέ, ευχαρίστως προσθέστε τον στα σχόλια.

UPDATE: Στον Firefox το εφέ σπάει εντελώς, λόγω ενός alignment που λείπει. Για να παίξει κι εκεί, προσθέστε: text-align: left; στο h1.

Ασφαλώς οι στόχοι της δεν περιορίζονται σε αυτά που ανέφερα, αλλά νομίζω ότι μπορούμε να ξεκινήσουμε από εδώ για να έχουμε μια βάση για την κουβέντα. Ας ονομάσουμε αυτό το πλαίσιο των ιδεών “scope”, όπως συνηθίζεται. Χτες, βγήκε στον αέρα η νέα, ανανεωμένη έκδοση του Real.gr. Τι μπορούμε να πούμε για τις αλλαγές;

Το design υπάρχει για να λύνει προβλήματα, όχι για να διακοσμεί

Το πρώτο φανερό θετικό στοιχείο είναι η απλούστευση του βασικού συστήματος πλοήγησης, που στην παλιά έκδοση είχε τότες πολλές επιλογές που γίνοταν ιδιαίτερα αδύναμο κι εντέλει μειώνει την αξία της ιστοσελίδας. Από εκεί και πέρα, αυτό που βλέπω εγώ στο νέο site είναι ένα skinning, δηλαδή σαν να άλλαξε ρούχα. Νομίζω ότι το πρόβλημα είναι βαθύτερο (κι αυτό αφορά σχεδόν όλα τα μεγάλα sites στην Ελλάδα).

Πιστεύω λοιπόν ότι το Real.gr πάσχει, γιατί, ενώ είναι φανερό τι επιδιώκει, το scope που λέγαμε πιο πάνω, σε επίπεδο design δείχνει να το αγνοεί.

Όταν μιλάμε για design στο Διαδίκτυο, κάποια στιγμή πρέπει να το δούμε πιο ολιστικά το θέμα. Το design δεν έχει να κάνει με το αν μου αρέσει π.χ. το μπλε, αλλά με το αν το μπλε συνδυάζεται αρμονικά με τα υπόλοιπα χρώματα του site. Δεν έχει να κάνει με το αν η Verdana είναι καλή γραμματοσειρά, αλλά με το αν η τυπογραφία συνολικά της ιστοσελίδας προωθεί το περιεχόμενο. Δεν έχει να κάνει με το αν μου αρέσει το Χ gradient, αλλά με το αν αυτό το gradient εξυπηρετεί στη συνολική αίσθηση που θέλω η ιστοσελίδα μου να αφήνει.

Με δυο λόγια, το design οφείλει να δώσει λύσεις στα προβλήματα κι όχι να διακοσμήσει. Οφείλει να απαντήσει στα γιατί. Γιατί επιλέχθηκε αυτό το γκρι κι όχι κάποιο άλλο; Τι προβλήματα λύνει το συγκεκριμένο μέγεθος γραμμάτων κι όχι αν είναι ένα κλικ μεγαλύτερα; Και πάει λέγοντας.

Αν ο στόχος του Real.gr ήταν να διαφοροποιηθεί και οπτικά από τον ανταγωνισμό του, η εικόνα που έχω είναι ότι δεν τα καταφέρνει. Γιατί μέρος της αποστολής του design είναι να προσδώσει στην ιστοσελίδα ένα χαρακτήρα, ένα look and feel, μία αισθητική που θα την κάνει μοναδική κι αναγνωρίσιμη. Που θα είναι ταυτόχρονα τόσο φιλική, που θα μπορεί ο επισκέπτης να την αποδεχτεί και να ταυτιστεί μαζί της. Κι αυτό είναι κάτι που γίνεται σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο. Πιστεύω ότι οπτική ταυτότητα του Real.gr χρειάζεται μεγάλη βελτίωση.

Η έλλειψη στρατηγικής περιεχομένου

Το Real.gr, (αλλά σίγουρα όχι μόνο αυτό) όμως δείχνει να αγνοεί κάτι ακόμα πιο πρωταρχικό: τη στρατηγική του περιεχομένου (content strategy).

Το site μάς υποδέχεται με έναν content slider, δηλαδή με μια περιοχή με κυλιόμενο περιεχόμενο, που προφανώς δείχνει ό,τι πιο σημαντικό συμβαίνει τη στιγμή αυτή. Κάποιες φορές νομίζω ότι στην Ελλάδα γίνεται ένας άτυπος διαγωνισμός ποιος content slider θα τραβήξει την προσοχή του κόσμου. Κι αυτό είναι το λάθος: δε θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει τι θα τραβήξει την προσοχή, αλλά πως θα αναδειχτεί καλύτερα το περιεχόμενο, δηλαδή η είδηση. Μπορώ να το κάνω αυτό με το κείμενο; Καλώς. Μπορώ και με τη φωτογραφία; Ακόμα καλύτερα. Σίγουρα όμως δεν μπορώ να το κάνω με μια περιοχή στην οποία υπάρχουν πράγματα που κινούνται, έτσι ώστε να μην τα αγνοήσω.

Επιπλέον, το νέο Real.gr υποφέρει από το μύθο “above the fold”, που είναι το να στριμώχνονται όσο το δυνατό περισσότερα πράγματα  μέσα στο ύψος μιας οθόνης, ώστε αν είναι δυνατό να μη scrollάρει προς τα κάτω ο επισκέπτης. Είμαστε σχεδόν στο 2012, ας ξεπεράσουμε αυτή την ανοησία. Ο κόσμος θα scrollάρει και θα το κάνει με χαρά όσο αυτό που βλέπει είναι εκλυστικό. Από την άλλη μεριά είναι πια τόσες πολλές οι διαφορετικές αναλύσεις οθόνης, που ασφαλή συμπεράσματα για το που βρίσκεται το fold δύσκολα βγαίνουν. Ναι, ακόμα κι αν βλέπω τα στατιστικά του site. Ποιο είναι το επακόλουθο; Τα elements στην κορυφή του site (social media εικονίδια, αναζήτηση, λογότυπο, καιρός και κυρίως το μενού) να ασφυκτιούν όπως ασφυκτιούσε ο Leonardo di Caprio στα αμπάρια του Τιτανικού.

Κατεβαίνοντας προς τα κάτω στο site, βλέπουμε μια παράθεση άρθρων, το καθένα στην κατηγορία του, με ένα τίτλο και μια μικρή φωτογραφία. Είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσεις όπως σκανάρεις τη σελίδα αν το άρθρο Χ ανήκει π.χ. στην κατηγορία Περιβάλλον ή Διεθνή. Δυστυχώς δεν υπάρχει καμία οπτική διαφοροποίηση των κατηγοριών ή η απαραίτητη προσοχή στις αποστάσεις μεταξύ των διαφορετικών στοιχείων (τίτλος, ημερομηνία, φωτογραφία). Όλο αυτό μοιάζει σαν κάποιος να πέταξε μικρά κουτάκια περιεχομένου που δεν ενδιαφέρουν κανένα.

Φτάνοντας στο footer της σελίδας, η ανάγκη να παρουσιαστούν πολλά πράγματα σε λίγο χώρο έχει πια εκλείψει. Εκεί τα πράγματα είναι πολύ πιο χαλαρά, έτσι όπως πρέπει να είναι, μόνο που και το footer δείχνει να έχει φτιαχτεί πολύ πρόχειρα.

Αν κάποιος ψάξει, θα βρει σε επίπεδο micro-design, δηλαδή στη λεπτομέρεια του design, πολλά θέματα που προβληματίζουν. Όπως θα βρει και στις εσωτερικές σελίδες. Όμως δε με ενδιαφέρει να πω τίποτα σε αυτό το επίπεδο, γιατί πιστεύω ότι τα μεγάλα θέματα του site είναι δομικά.

Συνοψίζοντας

Αντιλαμβάνομαι ότι νέο Real.gr είναι σε μορφή beta. Αυτά που γράφω όμως δεν είναι πράγματα που αφορούν μικροδιορθώσεις κι επίλυση bugs, αλλά βασικά στοιχεία της φιλοσοφίας της ιστοσελίδας.

Θα ήθελα κάποια στιγμή να δω ελληνικά portals να παίρνουν το ρόλο του design πολύ πιο σοβαρά, να τολμούν να διαφοροποιηθούν και να μπορούν να ανταγωνίζονται αντίστοιχες ιστοσελίδες του εξωτερικού. Οι επισκέπτες του Διαδικτύου είναι πια πολύ πιο έμπειροι και είμαι βέβαιος ότι το καλό θα το ανταποδώσουν με την επισκεψιμότητά τους.

Ο κόσμος θέλει να μπαίνει σε ένα site και να μπορεί να διαβάσει το περιεχόμενο χωρίς να μπαίνουν στο δρόμο του εμπόδια. Αν δεν ήταν έτσι, δε θα είχαν τόση επιτυχία υπηρεσίες όπως το Instapaper, το Readability και οι RSS feeds readers.

Χρειάζεται να έχεις πίστη και χρειάζεται να έχεις μια αίσθηση εμπιστοσύνης και καλού γούστου, που θα υπερνικά τα στατιστικά και αυτό που αόριστα θεωρείται σωστό. Χρειάζεται πίστη στην ανθρωπότητα —ή πιο σωστά σεβασμό στην ανθρωπότητα— που μέχρι σήμερα κακώς εκλαμβάνεται ως ασύμβατη με το οικονομικό κέρδος.

Ο Brent Simmons πιστεύει σε ένα μέλλον που θα μπορεί να διαβάζεται.